1982 yılındayız ve İtalyan korku sineması o bildiğimiz estetik, kadife perdeli, operatik giallo atmosferinden kopup Manhattan’ın izbe sokaklarına, morglarına ve barlarına uzanıyor. The New York Ripper (Lo squartatore di New York) sadece bir tür giallo değil; Fulci’nin kendi filmografisine ve izleyicinin suratına salladığı bir ustura darbesi.

Belçika sinemasının bağımsız yapımlarından biri olan 1988 yapımı Rabid Grannies (orijinal Fransızca adıyla Les Mémés Cannibales), B-tipi korku sineması ile kara mizahı harmanlayan son derece ilginç ve kült bir korku filmi. Yönetmenliğini Emmanuel Kervyn’in üstlendiği bu yapım, ilk bakışta sıradan bir aile içi gerilim veya korku filmi gibi görünse de barındırdığı aşırı kanlı sahneler, absürt […]

İtalyan tür sinemasının, özellikle de Giallo ve istismar (exploitation) filmlerinin altın çağı 1970’ler ve 80’ler boyunca etkisini sürdürdükten sonra, 90’lı yılların başlarında bu türlerin popülaritesini yitirmeye başlamıştı. Tam da bu geçiş döneminde, sinema tarihine Cannibal Holocaust (1979) gibi sarsıcı ve tartışmalı şaheser kazandıran yönetmen Ruggero Deodato, televizyon projelerine uzun bir ara vermeden önceki son sinema […]

Dario Argento’nun Suspiria’sı için Goblin tarafından bestelenen tınıları duyduğunuzda aklınıza doğal olarak cadılar, renkli ışıklar ve İtalyan korku sinemasının barok estetiği gelir. Ancak 1980 yapımı We’re Going to Eat You (Diyü Wu Men), bu müziği alıp bambaşka bir cehennemin fonuna yerleştiriyor. Telif haklarının Vahşi Batı yasalarıyla –ya da yasasızlığıyla– yönetildiği bir dönemin Hong Kong’unda, Tsui […]

En rahatsız edici yasaklı filmler, izleyiciyi eğlendirmekten çok sınamayı amaçlayan, sinemanın en karanlık köşelerinden gelen yapımlardır. Aşağıdaki liste, sadece sansür kurullarını değil, izleyicinin midesini ve ahlaki sinir uçlarını da zorlayan, sinemanın en karanlık köşelerinden süzülüp gelen yapımları içeriyor.