Bir uçak pistinde, kundak bebeğini kollarında tutan bir kadın ve onların etrafında bir tarikat. “ABD’nin gerçekten böyle harika bir çocuğa ihtiyacı vardı” cümlesi kulaklarda çınlarken filmimiz sona ermeye başlıyor.

1982 yılındayız ve İtalyan korku sineması o bildiğimiz estetik, kadife perdeli, operatik giallo atmosferinden kopup Manhattan’ın izbe sokaklarına, morglarına ve barlarına uzanıyor. The New York Ripper (Lo squartatore di New York) sadece bir tür giallo değil; Fulci’nin kendi filmografisine ve izleyicinin suratına salladığı bir ustura darbesi.

Yönetmenlik kariyerinin başlangıcında Otobüs Yolcuları (1961) ve Karanlıkta Uyananlar (1964) gibi toplumsal-gerçekçi filmlerle adını duyurmuş olan Ertem Göreç 1960’ların ikinci yarısından itibaren popüler sinemaya, janr filmlerine kaymıştı. Göreç’in bu minvaldeki çalışmaları James Bond tarzı Altın Çocuk Beyrut’ta’dan (1967) Pamuk Prenses ve 7 Cüceler’e (1970) uzanan büyük bir çeşitlilikte gerçekleşiyordu. Göreç’in kariyerinin ikinci döneminde yönettiği yapımlarından […]

İtalyan tür sinemasının, özellikle de Giallo ve istismar (exploitation) filmlerinin altın çağı 1970’ler ve 80’ler boyunca etkisini sürdürdükten sonra, 90’lı yılların başlarında bu türlerin popülaritesini yitirmeye başlamıştı. Tam da bu geçiş döneminde, sinema tarihine Cannibal Holocaust (1979) gibi sarsıcı ve tartışmalı şaheser kazandıran yönetmen Ruggero Deodato, televizyon projelerine uzun bir ara vermeden önceki son sinema […]

Yeşilçam yapımı az sayıdaki seri cinayet filmlerinin, Yunanistan merkezli Onar Films tarafından 2000’lerin ilk on yılında dvd’lerinin çıkarılmış olmalarının da katkısıyla en tanınmışları olarak Kadın Düşmanı (1967) ve Aşka Susayanlar: Seks ve Cinayet (1972) sayılabilir (*). Bu minvaldeki nispeten az bilinen bir Yeşilçam filmi ise artık daha çok Dünyayı Kurtaran Adam’ın (1982) yönetmeni olarak tanınan […]