Nadia Cassini’yi hangi filmde gördüğümü hatırlıyorum ama filmde süzülen güzelliği hala aklımda. Alvaro Vitali’nin oynadığı, o dönemin birbirinin peşi sıra çekilen İtalyan seks komedilerinden biriydi sanırım. Yıllar sonra filmin adını bulmak için birkaç kez filmografilerine bakmışlığım bile vardır ama Cassini’nin görüntüsüydü aklımda kalan. Zaten böyle filmlerde bazen filmin kendisinden çok oyuncular kalıyor insanın hafızasında.

Egzotik manzaralar, kanlar içinde bir mezbahane, bazen Avrupa’da underground bir gece klübü, bazen de bir cinsiyet değiştirme operasyonunun tam ortasında bir anlatıcının küçümseyici ve heyecanlı yorumlarıyla arka arkaya akan birbirinden tuhaf ve vahşi bir anlatım. İşte bu mondo filmlerin armonisi.

Amerikan istismar sinemasının alt-türleri arasında Vietnam Savaşı gazileri odaklı şiddet filmleri de yer alır. Vietnam gazileri İlk Kan’da (First Blood, 1982) trajik bir kahraman, bizde İntikam Alacağım… adıyla vizyona girmiş olan The Exterminator’da(1980) acımasız bir intikamcı anti-kahraman, bazılarında ise akli dengesini yitirerek düpedüz psikopatlaşmış katiller olarak sunulmuşlardı. Hatta Renato Polselli’nin başyapıtlarından, aslen sado/mazo motifli Delirio […]

James Quandt 2004’te Artforum’da yayımlanan “Flesh and Blood: Sex and Violence in Recent French Cinema” (Et ve Kan: Son Dönem Fransız Sinemasında Seks ve Şiddet) başlıklı makalesinde bir cümle kurmuştu: “vücut sıvılarına ve parçalanmış etlere duyulan ani düşkünlük”. O cümleyi ilk okuduğumda çok hoşuma gitmişti. Aşağılayıcıydı, tuhaf ve ürperticiydi çünkü. Bir eleştirmenin elindeki en kolay […]

Asıl adı Nejla Ural olan Necla Fide, 2 Şubat 1958 İstanbul doğumlu. Bugün genç kuşak onu daha çok Kıvılcım Ural’ın annesi olarak tanıyor olabilir ama o, Türk sinemasının geçirdiği en çalkantılı dönemlerin bizzat içinden geçmiş, bir karakter oyuncusu. Eski bir manken, bir dönem reklamların aranan yüzü… Necla Fide’nin sinema yolculuğu, kısıtlı imkânlarla, derme çatma setlerde […]