En rahatsız edici yasaklı filmler, izleyiciyi eğlendirmekten çok sınamayı amaçlayan, sinemanın en karanlık köşelerinden gelen yapımlardır. Aşağıdaki liste, sadece sansür kurullarını değil, izleyicinin midesini ve ahlaki sinir uçlarını da zorlayan, sinemanın en karanlık köşelerinden süzülüp gelen yapımları içeriyor.

1. The Sinful Dwarf (1973) – Yasaklı İstismar Sinemasının En Rahatsız Edici Örneklerinden

Bu film bir istismar sinemasının en tanınmış örneklerinden biri olmanın çok ötesinde, türün fanatikleri için tam bir terapi seansı. Danimarka’nın o dönemki özgürlükçü ortamından çıkan bu yapım, bir tavan arasında kadınları kaçırıp uyuşturucuyla köleleştiren bir adamı anlatıyor. Filmin asıl rahatsız edici yanı görselinden ziyade, her karesinden akan o kirli, yapış yapış ve umutsuz atmosferi.

2. Angst (1983) – Katilin Zihninde Geçen En Acımasız Avrupa Korku Filmlerinden Biri

Seri katil filmlerini unutun; bu film direkt katilin ensesinde geçiyor. Gerald Kargl’ın kullandığı o alışılmadık kamera teknikleri, katilin zihnine girmemizi değil, onun o hastalıklı heyecanına fiziksel olarak eşlik etmemizi sağlıyor. Müziklerin rahatsız edici ritmiyle birleşince, bir evin içinde yaşanan o şiddet sarmalı, sinema tarihinin en saf ve acımasız dehşetlerinden birine dönüşüyor.

3. The Last House on Dead End Street (1973) – Snuff Efsaneleriyle Anılan Yasaklı Yeraltı Korku Filmi

Yıllarca “gerçek mi?” diye fısıldanan, yeraltı dünyasının en gizemli işlerinden biri. Roger Watkins’in hapishaneden çıktıktan sonra çektiği iddia edilen bu film, sinemacıların bir grup insanı kaçırıp onları işkence dolu bir “snuff” filmine alet etmesini konu alıyor. Teknik kalitesizliği, filmin o yasaklı ve tehlikeli havasını daha da pekiştiriyor.

4. In a Glass Cage (1986) – Nazi Geçmişiyle Yüzleşen En Rahatsız Edici Psikolojik Korku

İspanyol sinemasının en ağır toplarından biri. Nazi kampı geçmişi olan bir pedofilin, yıllar sonra tekerlekli sandalyeye mahkum bir haldeyken kurbanlarından biriyle karşılaşmasını anlatıyor. Ancak bu bir intikam filminden ziyade, kötülüğün nasıl bulaşıcı olduğunu gösteren bir başyapıt. Görselliği ne kadar estetikse, anlattığı hikaye o kadar çürümüş.

5. Men Behind the Sun (1988) – Yasaklı ve Dayanıklılık Testi Gibi Bir Korku Filmi

Bu film bir kurgu değil, tarihin en karanlık sayfalarından biri olan Birim 731’in görselleştirilmiş hali. Çinli esirler üzerinde yapılan biyolojik deneyleri anlatırken kullanılan gerçekçilik (ki bazı sahnelerde gerçek cesetler kullanıldığı bilinir), filmi bir sinema eseri olmaktan çıkarıp bir dayanıklılık testine dönüştürüyor.

6. Sweet Movie (1974) – Sansürlenmiş Sahnelere Boğulmuş En Provokatif Yasaklı Filmlerden

Dušan Makavejev’in bu filmi için “rahatsız edici” kelimesi hafif kalır. İdeolojileri, cinselliği ve toplumu dışkı, kusmuk ve kan üzerinden eleştiren bir anarşi manifestosu. İzleyiciyi şok etmek için her yolu deneyen, mide bulandırıcı olduğu kadar zihin açıcı olmaya çalışan, kategorize edilemeyen bir yapım.

7. Schramm (1993) – Nekrofili ve Seri Katil Temalarını En Çıplak Haliyle Sunan Yeraltı Korku Filmi

Nekrofili ve seri katil temalarını Jörg Buttgereit kadar yalnız anlatabilen çok az yönetmen var. Bir katilin son anlarını, onun iç dünyasındaki o korkunç fantezilerle harmanlayan film, şiddeti bir gösteri olarak değil, bir çürüme biçimi olarak sunuyor. O meşhur “penis ve çivi” sahnesi hala hafızalardan silinmiş değil.

8. Subconscious Cruelty (2000) – Grafik Şiddet ve Dini Metaforlarla Örülü Deneysel Korku

Hikaye akışı bekleyenleri hayal kırıklığına uğratacak bir sürreal kabus. İnsanın varoluşsal sancılarını ve dini metaforları, en vahşi ve grafik görsellerle (doğum sahneleri, parçalanmalar) birleştiren Kanadalı yönetmen Karim Hussain, izleyicinin bilinçaltındaki o bastırılmış karanlığı yüzeye çıkarmaya zorluyor.

9. Combat Shock (1986) – Savaş Travmasını En Umutsuz ve Rahatsız Edici Şekilde Anlatan Korku Filmi

Vietnam’dan dönen bir askerin, New York’un en leş sokaklarında, açlık ve sefalet içinde adım adım delirişine tanık oluyoruz. Bir korku filminden ziyade bir “umutsuzluk” filmi. Filmin finalindeki o bebekli sahne, izleyicinin boğazında koca bir düğüm bırakıyor. Troma’nın elinden çıkan en ciddi ve en yıkıcı film.

10. Found (2012) – Masum Bir Çocukluk Hikâyesinden Kâbusa Dönüşen Bağımsız Korku

Sıradan bir büyüme hikayesi gibi başlıyor ama abisinin bir seri katil olduğunu ve kurbanlarının kafalarını yatağının altında sakladığını öğrenen bir çocuğun dünyasına evriliyor. Bağımsız sinemanın bu küçük bütçeli devi, final sahnesindeki o ani ve sert vuruşuyla izleyiciyi koltuğuna çiviliyor.