Öncelikle şunu belirtmek gerekir ki filmle ilgili yorumlar oldukça çeşitli. Herkesin tek bir noktada birleşip “iyi” ya da “kötü” diyebileceği bir film değil Picnic at Hanging Rock. Bazıları filmi “güzel, ince ve zarif” olarak tanımlarken, bazıları ise ”çok sembolik, çok yavaş, sıkıcı ve oldukça 70’lere ait” olarak görüyor.

Sanat Eserinde “Boşluk” Kavramı

Kuşkusuz bir sanat eserinde boşluk kavramının işin ana teması olarak kullanılması yeni bir şey değil. Bu filmde de ana tema; muamma, boşluk ve gizem üzerine kurulu.

Film, 1975 yılında Avustralyalı yönetmen Peter Weir tarafından aynı adlı romandan uyarlanarak çekilmiş. Picnic at Hanging Rock için uluslararası üne ve geniş bir seyirci kitlesine kavuşmuş ilk Avustralya filmlerinden biri diyebiliriz. Başrollerde ise Helen Morse, Rachel Roberts ve Vivean Gray yer alıyor.

Filmin Konusu ve Gizemi

Film 1900 yılında Avustralya’da geçiyor ve aslında oldukça yalın bir olay örgüsü üzerine kurulu. Elit bir kız okulunun “Hanging Rock” adlı dağlık bölgeye Sevgililer Günü’nde düzenlediği gezi, üç kız öğrenci ve bir öğretmenin bu gizemli coğrafyada iz bırakmadan kaybolmasıyla karanlık bir boyut kazanıyor. Kayıpları bulmak için herkes seferber olsa da uzun süre hiçbir iz bulunamaz. Bir süre sonra geri dönen kızlar ise yaşadıklarına dair hiçbir şey hatırlamamaktadır. Olayın arkasında insani bir sebep mi yoksa doğaüstü bir güç mü olduğu sorusu ise tamamen izleyicinin yorumuna bırakılarak cevapsız bırakılır.

Peter Weir ve Bilinmeyenin Cazibesi

Oldukça basit bir senaryo, değil mi? Birdenbire kaybolan insanlar! Evet, basit ama yönetmen gizem-dram türünün bu klişeleşmiş konusunu; harika müzikler, kostümler ve doğa ile bizlere çok farklı yansıtıyor. Peter Weir konuya öyle bir açıdan yaklaşıyor ki seyirciyi gerçekten büyülüyor. Kuğular, karıncalar, çiçekler ve böcekler gibi filmle doğrudan alakalı görünmeyen imajlar, yapıtı bambaşka bir seviyeye taşıyor.

Film, türünün en gizemli ve en iyi örneklerinden biri. Ana amacı “bilinmeyen”i tahmin ettirmeye çalışmak. Cevabı olmayan bir sonla tüm yükü izleyiciye bırakıyor. Film boyunca sık sık tekrar eden anahtar replikler izleyiciyi sürekli düşünmeye itiyor. Ek olarak, filmin alt metninde hissedilen bastırılmış cinsellik teması da hikayeye farklı bir derinlik katıyor.

Tolga D. (tolga@iyikotufilm.com)