Yönetmen R. Lee Frost ve filmin yapımcısı Bob Cresse istismar sineması meraklılarının aşina olduğu iki duayen. İster 60’ların sert erotik (roughie) filmleri olsun, ister 70’lerin blaxploitation örnekleri olsun, bu ikili her zaman trendleri takip etmiştir. Bu filmde de Mondo Cane’in başarısını takip eden 60’ların mondo akımından payını almaya çalışıyor.

Bob Cresse’nin Trajedisi

Filmin yapımcısı olan (aynı zamanda oyuncu ve yönetmen) Bob Cresse ise filmleri gibi ilginç biri. Love Camp 7 gibi rahatsız edici filmlere imza atacak olan Cresse’nin hayatı, bir gün köpeğini gezdirirken korkunç bir şekilde altüst oldu. Hollywood Bulvarı’nda güpegündüz bir kadını döven iki adam gören Cresse, silahını çekip müdahale etti. Ancak bu adamların sivil polis olduğu ortaya çıktı; polisler Cresse’yi karnından vurdu ve köpeğini öldürdü. Sağlık sigortası olmayan Cresse, yedi ay hastanede yattı ve servetinin çoğunu bu süreçte kaybetti.

Mondo Nude-o: Röntgencilik ve Sahte Kurgu

Teknik olarak düzgün çekilmiş olsa da Mondo Freudo, gerçek bir mondo filminden ziyade Gizli Kamera (Hidden Cam) T&A (Meme ve Kalça) veya “Mondo Nude-o” olarak adlandırılmayı hak ediyor. Film, ekibin Kaliforniya sahili boyunca teleobjektif lensler kurarak fuhuş anları yakalamaya çalışmasıyla başlıyor. Ancak sonuç, röntgencilikten öteye gitmeyen kurgulanmış seks oyunlarından öteye gitmiyor. Amaç, sexploitation seyircisine bolca çıplaklık sunmak. Filmde mondo filmlerden görmeye alıştığımız ritüeller, hayvan istismarı ya da gore şiddet yok.

Filmde yönetmenin başvurduğu sahtelik, hikaye İngiltere’ye taşındığında daha da göze batıyor. Yapım ekibi, Londra’da olduğu iddia edilen bir hayat kadınlarının görsellerinin asılı olduğu bir pano inceliyor ancak panodaki modellerin New Yorklu olduğu ve Londra’da yaşadığı iddia edilen kızların İngiliz aksanına bile sahip olmadığı dikkatli gözlerden kaçmıyor. Muhabir, iki lezbiyen fahişenin 60 sterline neler yapacağını duyunca kamerayı kapatıyor ama tüm bu sekansın bizimle dalga geçtikleri bir kurgu olduğu çok açık.

Dünya Turu ve S&M Fantezileri

Film, Amerikan gençliğinin bohem yaşamına, Kabuki dansı yapılan kulüplere ve dünyadan ekstrem gece hayatını gösteren sekanslarla absürtlüğünü sürdürüyor. Tijuana’daki köle pazarı sahnesinde, gizlice çekildiği iddia edilen ama kızların kameraya memnuniyetle poz vermesi yapaylığı zirveye taşıyor.

Filmin sonlarına doğru Bob Cresse’nin kişisel takıntıları ön plana çıkıyor. Arabasından hayat kadınlarıyla yaptığı röportajlarda, bir kadına “dayak yemekten hoşlanıp hoşlanmadığını” sorması, Cresse’nin S&M fantezilerinin bir yansıması gibi. Bu fantezi, Japonya’daki S&M kulübü ve Berlin’deki çamur güreşi sahneleriyle devam ediyor.

Alışıla gelmiş mondo standartlarına göre oldukça yavan kalan Mondo Freudo, izleyiciye vaad ettiklerinin gerçek olduğunu iddia etse de, aslında tamamen uydurma bir yapım. Yine de, Cutie ve Roughie trendlerinin sönmeye başladığı bir dönemde, yapımcıların halka cinselliği nasıl pazarlamaya çalıştığına dair ilginç, zamansız ve tuhaf bir çekiciliğe sahip bir film.

Tolga D. (tolga@iyikotufilm.com)