Bazı filmler vardır, onları izlemek sinema deneyiminden ziyade, ateşli bir hastalık sırasında görülen ve sabah uyandığınızda kimseye tam olarak tarif edemediğiniz o belli belirsiz rüyalara benzer. Takafumi Nagamine imzalı 1991 yapımı Legendary Panty Mask (Maboroshi Panti), tam olarak bu tanımın karşılığı. Western esintilerinin rahibe istismarıyla (nunsploitation) çarpıştığı, araya müzikal numaraların sızdığı ve her şeyin üzerine bir süper kahraman parodisinin harmanlandığı bu yapım, steril sinema zevkine sahip olanların midesine oturacak, Japon V-Cinema ve exploitation meraklılarını ise selamlayacak türden bir anomali.

Film, bizi doğrudan bir drag queen barını andıran, tuhaf kel kafalı kraliçelerin şarkılar söylediği, zamanın ve mekanın büküldüğü o tekinsiz açılışla karşılıyor. Kahramanımız burada sarhoş edilip kadın kıyafetleri giydirildikten sonra kendini bir anda sadece rahibelerin ve okul kızlarının yaşadığı, erkeklerin tamamen yasaklandığı bir Western kasabasında buluyor. Bu noktada Nagamine’nin dünyası, 60’ların Avrupa istismar sinemasına ve İtalyan rahibe filmlerine selam çakıyor. Ancak bu selam, saygılı bir baş eğmeden ziyade, türlerin birbirine girdiği bir meydan okuma gibi.

Bu kasabada güneş asla batmıyor. Zamanın bu şekilde donmuş olması, kasabadaki baskıcı ve erkek düşmanı rahibe rejiminin yarattığı klostrofobiyi pekiştiriyor. Rahibeler, genç kızlara erkeklerin şeytani olduğunu vaaz ederken, kendi içlerinde bambaşka bir sapkınlık hiyerarşisi kurmuş durumdalar. Buzdan bir penis heykeline tapınan, tabutlar içinde sakladıkları soğuk içeceklerini  gizli gizli yudumlayan bu rahibeler, otoritenin ne kadar absürtleşebileceğinin kanlı canlı birer karikatürü.

Panty Mask’in Doğuşu

Burada ritmi bozan tek şey, gecenin karanlığıyla birlikte ortaya çıkan Panty Mask. Kahramanımız her tehlikeye düştüğünde, gökyüzü aniden kararır ve suratında bir iç çamaşırı, üzerinde deri bir bikiniyle bu süper kahramanımız belirir. Panty Mask, Go Nagai’nin Kekko Kamen dünyasından fırlamış gibi görünse de ondan çok daha düşük bütçeli, çok daha trash ve çok daha çiğ bir enerjiden besleniyor.

Filmdeki cinsel gerilim ise örtük ama her yere sızmış durumda. Okul kızlarının birbirine olan ilgisi, rahibelerin kendi aralarındaki lezbiyen münasebetleri ve ana karakterin bir grup yarı çıplak kızla aynı odada kalmak zorunda oluşu, filmin o tuhaf erotik alt metnini oluşturuyor. Fakat bu erotizm asla saf değil; aksine, bir parodi olmanın verdiği o rahatsız edici ama merak uyandıran dokuya sahip.

Maboroshi Panti, genel geçer bir izleyici için saçma olarak etiketlenip geçilecek bir yapım olabilir. Ancak Japon kültürüne sahip olan o absürtlük dozunu ve V-Cinema’nın bütçesizlikten doğan yaratıcı gücünü anlamadan bu filme yaklaşmak, sadece yüzeydeki garipliği görmeye neden olur. Nagamine, elindeki kısıtlı imkanlarla kasten abartılı, kasten teatral ve kasten rahatsız edici bir dünya kuruyor. John Wayne posterinin kurşunlandığı o sahnede hissedilen o anlamsızlık, aslında yönetmenin janr sinemasına (Western) tiye alma biçimidir. Burada Wayne posteri, sadece bir kağıt parçası değil; Batı sinemasının o çok ciddiye alınan maço kovboy geleneklerinin, sarsılmaz erkeklik figürünün ve katı tür kurallarının bir sembolüdür.

Legendary Panty Mask kesinlikle şaheser bir film değil. Hatta birçokları için “kötü sinema” örneği. Ama sinemanın sadece iyi hikaye anlatmak ve kamera teknikleri kullanarak yapmak değil, bir atmosfer ve şaşkınlık yaratma sanatı olduğunu kabul ediyorsak, Legendary Panty Mask izleme listenizin tepelerinde olması gereken bir yapım.

Tolga D. (tolga@iyikotufilm.com)