1970’lerin ortalarında ömrü çok uzun olmayan ama kötü şöhreti dillere destan Naziploitation (Nazi istismar filmleri) akımının en dip noktası olarak kabul edilen The Beast in Heat (La bestia in calore), İtalyan yönetmen Luigi Batzella’nın imzasını taşıyor. Film o kadar berbat ve çöp ki, Batzella jenerikte gerçek adını kullanmak yerine Ivan Kathansky takma adının ardına gizlenmeyi seçmiştir.

Sergio Garrone’nin Lager SSadis Kastrat Kommandantur (1976) filminin başarısından nemalanmak amacıyla SS Experiment Camp 2 veya ekranlarda yazım hatasıyla beliren Horrifing Experiments of the S.S. Last Days gibi isimlerle de pazarlanan bu yapım, benim için türün en uç noktası.

İki filmden oluşan kes-yapıştır bir film!

Filmin en dikkat çekici yanı, aslında birbirine yamanmış iki ayrı filmden oluşması. Filmde partizanların Alman birliklerine karşı eylemlerini konu alan sahneler, Batzella’nın (Paolo Solvay adıyla) yönettiği 1970 yapımı Quando suona la campana (When the Bell Rings) filminden olduğu gibi kesilip alınmıştır.

Eski filmden alınan sahneler daha kaliteli bir film stoğuna çekilmişken, yeni sahneler görüntü kalitesi açısından bariz şekilde düşüktür. Hikaye akışı sürekli kopuk ilerler; köylülerin Almanlar tarafından toplandıktan sonra nereye kaybolduğu belli değildir veya bir sahnede bir karaktere su fırlatılır ama suyu kimin attığı asla görünmez.

Hikaye, işgal altındaki Avrupa’da bir kalede üstün ırk yaratma hayalleri kuran sadist Dr. Ellen Kratsch (Macha Magall) etrafında şekillenir. Ancak Kratsch’ın genetik mühendisliği programı, üstün insan yerine, mega-afrodizyaklarla beslenen ve kafeste tutulan, seks çılgını bir Neandertal yaratık (Salvatore Baccaro) üretir.

Dr. Kratsch, hem partizanların faaliyetleri hakkında bilgi almak hem de kendi sapkın cinsel tatmini için esirlere işkence yapar. Erkek mahkumlar asılır, elektrik verilir ve hadım edilirken; kadın mahkumlar Canavarın kafesine atılarak tecavüze uğratılır ve parçalanır. Bu sırada dışarıda partizanlar Nazilerle çatışmaktadır. Finalde partizanlar kaleyi basar ve Dr. Kratsch, intikam olarak kendi yarattığı canavara yem edilir.

Aslında bir komedi oyuncusu olan Salvatore Baccaro, canlandırdığı “Canavar” karakteriyle film tarihinin en tuhaf performanslarından birini sergiler. Kamera karşısında yüzünü şekilden şekle sokan, kurbanlarının kasık kıllarını-klitorisini yiyen ve anlamsızca hırıldayan Baccaro’nun bu performansı, film gibi tam bir delilik gösterisidir. Bunun yanı sıra film, “Trash” sinemanın tüm teknik ve üslup kusurlarını da bünyesinde barındırarak adeta türün fanlarına görsel bir şölen sunar. Filmde hatalı prodüksiyonun örnekleri arasında, Nazi bayrağındaki gamalı haçın ters durması ve başka bir sahnede tüm film ekibinin gölgelerinin kadraja girmesi yer alır. Dublaj da son derecede korkunçtur; örneğin canavarın vahşice saldırdığı bir kadın, çığlık çığlığa ortalığı ayağa kaldırmak yerine hiç duygu belirtmeden donuk bir sesle sadece “Dur, canımı yakıyorsun” demekle yetinir. Şiddet tamamen karikatürize edilmiştir; Almanları canavarlaştırma çabası öyle abartılır ki, bir bebeğin havaya fırlatılıp makineli tüfekle tarandığı sahne, izleyicide aynı anda hem iğrenme hem de tuhaf bir tebessüm uyandıracak kadar absürttür.

“Video Nasty” efsanesi ve koleksiyonerlerin hayalini süsleyen film

The Beast in Heat, İngiltere’de “Video Nasties” (Yasaklı Videolar) listesine girmesiyle kült bir statü kazanmıştır. O dönemde JVI firması tarafından dağıtılan VHS kopyaları, film yasaklanıp toplatılmadan önce çok az sayıda piyasaya sürülebilmiştir.

ABD’de ve Avrupa’da sansürsüz DVD’si kolayca bulunabilmesine rağmen, orijinal JVI kopyası VHS’ler astronomik rakamlara el değiştirmektedir. Öyle ki bu nadir kopyalardan biri eBay’de 1.000 Sterlin’e satılmıştır. VHS koleksiyonerleri arasında zirve nokta da yer alan bu filmin Pre-Cert video kaseti  tüm koleksiyonerlerin rüyalarını süslemektedir.

Tolga Demirtaş (tolga@iyikotufilm.com)