Cannibal Holocaust’tan Fantastik Dünyalara: Deodato’nun Dönüşümü

Ruggero Deodato, ne yaparsa yapsın her zaman o kötü şöhretli Cannibal Holocaust (1979) ile hatırlanacaktır. Ancak filmografisine şöyle bir göz atmak bile, onun da kendi kuşağının diğer İtalyan yönetmenleri gibi türler arasında atlamaya ne kadar meyilli olduğunu ortaya koyuyor. Kılıç ve sandalet filminin İtalyan formu olan “peplum” türüne ilk olarak 1964’te Ursus, il terrore dei kirghisi ile adım atmış, yıllar sonra ise Conan the Barbarian’ın (1984) başarısından nemalanmaya çalışan bu oldukça saçma ama güzel çekilmiş filmle türe geri dönmüştür. Deodato, 4 milyon dolarlık Golan-Globus projesinde, bir aylık ön yapım sürecinin ardından ABD merkezli Sırp yönetmen Slobodan Sijan’ın yerine çağrıldıktan sonra bugüne kadarki çekeceği en büyük bütçeli filmi üzerinde çalışmaya başladı. Dünya çapında hit haline gelen tamamlanmış filmin artık tek yönetmeni oydu.

Barbarian Brothers: Fiziksel Güç

The Barbarians, tamamen Barbarian Brothers (Barbar Kardeşler) olarak bilinen tek yumurta ikizleri Peter Paul ve David Paul’un şaşırtıcı derecede aşırı gelişmiş fiziksel vücutları üzerine inşa edilmiştir. Filmi ilk kez izleyenler için belki de en büyük sürpriz, bu profesyonel vücut geliştiricilerin rollerinin hakkını oldukça iyi vermeleridir. Kendi kendilerine edindikleri “ucube” statüsünün fazlasıyla farkında görünürler ve filme, yerinde dozda kendini küçümseyen ironiyle mizah katarak bu durumun üzerine oynarlar.

The Barbarians, belirtilmemiş bir zaman ve mekânda geçen bir fantezi macera filmidir; bu dünyada devasa ıssız topraklarda yalnızca bir kabilenin güvenli geçişi garanti altındadır. Ragnikler, müzik, sanat ve eğlence yetenekleri bahşeden büyülü bir Yakut’a sahip oldukları için her yerde neşeyle karşılanırlar. Yakut, bir dağ dolusu altınla takas edilmiştir; kabilenin bilge liderleri, onun sunduğu yeteneklerin maddi varlıklardan çok daha değerli olduğunu bilmektedir.

Bir gün, kabilenin atlı kapalı vagonlardan oluşan kervanı yerleşim yerleri arasında seyahat ederken kötü Kadar ve adamlarının saldırısına uğrar. Yakut’un büyüsünün kutsal koruyucusu Canary, başlarının ciddi dertte olduğunu çabucak fark eder; bu yüzden alt edilmeden önce taşı kabilenin başka bir üyesine verir ve onu iyi saklamasını söyler. Canary, Kutchek ve Gore adındaki iki küçük çocukla birlikte esir alınır. Kadar’ın şehrine geri dönüldüğünde saray cadısı, hırçın ikizlerden hoşlanmaz ve onları ağır işçilikle dolu bir kölelik hayatına mahkûm edildikleri çukura gönderir… On yıl sonra çocuklar Barbarian Brothers’a dönüşmüştür ve gladyatör dövüşünde birbirlerine karşı savaşmaya zorlanırken tutsak edenlerden kaçmayı başarırlar. İnanılmaz derecede güzel Kara ile güçlerini birleştirerek sonunda büyülü Yakut’u kabilelerine geri götürüp kaderlerini gerçekleştirirler.

Teknik Detaylar: Kostüm, Kast ve Pino Donaggio’nun Müziği

Filmde kostüm tasarımı ve kast seçimi bence son derece başarılı. Tamamı çeşitli fiziksel özelliklerine göre seçilmiş gibi görünen olağanüstü oyuncu kadrosu sayesinde, kadınlar çok güzel ve seksi; erkekler ise ya fiziksel olarak dikkat çekicidir ya da akılda kalıcı biçimde karizmatik karakterlerdir. Belli ki bütçenin büyük bir kısmı etkileyici setlere harcanmıştır. Filmde eleştirilecek en büyük noktalardan biri de Pino Donaggio’nun müziklerinin film ile son derece uyumsuz olmasıdır.

Deodato, o karanlık geçmişinden gelen vahşet duygusunu, burada renkli ve gürültülü bir panayıra dönüştürmeyi başarmış. İkizlerin her narasında, her kılıç sallayışında o dönemin estetik anlayışının ne kadar cüretkâr olduğunu görebiliyorsunuz. The Barbarians, Peter ve David’in o devasa kütlelerinin altında ezilen mantık kırıntılarıyla, 80’ler VHS döneminin o kendine has kokusunu bugüne taşıyor.

Tolga D. (tolga@iyikotufilm.com)