1980’lerin başında Amerikan yetişkin film endüstrisi, video kasetlerin piyasayı ele geçirmesiyle garip bir çıkmazın içine düşmüştü. Üretim muazzam artmış ama kârlılık dibe vurmuştu. Sektörün acilen yeni bir formüle, özellikle de sinema salonlarına kadın izleyicileri çekecek bir şeylere ihtiyacı vardı. Çözümü soap opera, yani bildiğimiz pembe dizi melodramlarında buldular. Chuck Vincent, tam da bu kriz anında pornografi ile ana akım sinema arasındaki o keskin çizgiyi yok etmek için kolları sıvadı. Gerçek adı Charles Vincent Dingley olan yönetmen yetişkin sinemaya ait filmleriyle anmak haksızlık olur. Arkasında on iki yıllık bir tiyatro geçmişi olan Vincent; Negro Ensemble Company ve Tappan Zee Playhouse günlerinden kalan o sahne disiplini, onun setindeki oyuncu yönetimini her zaman farklı bir yere koydu.

İşte bu yüzden In Love, jenerik bir cinsel içerikli film gibi değil, tam bir Hollywood dramı gibi başlar. Hikaye 1962’nin nemli bir Florida gecesinde açılıyor. Özgür ruhlu Jill (Kelly Nichols) ile evli, hırslı bir iş adamı olan Andy Whitman (Jerry Butler) arasında yaşanan kısa hafta sonu kaçamağı, yirmı yıla yayılacak bir tutkunun başlangıcının fitilini ateşler. Andy’nin her şeyi bırakıp gitme teklifini Jill reddeder. Sonrası tam bir dram. Andy New York’a dönüp patronunun kızıyla (Veronica Hart) evlenir ama sadakatsizliği bir yaşam biçimi haline getirir. Jill ise Kaliforniya’da tarikatların, uyuşturucunun ve hapishaneye düşmesinin ardından kendi travmalarından beslenen çok satan bir yazar olur. Aradan geçen koca yirmi yıla rağmen bu iki insan birbirinin hayatında birer hayalet olarak kalmaya devam eder. Yaşlanan Andy’nin yıllar sonra eski aşkını bulmak için yola çıkması, aslında kaybolan gençliğini arama çabasıdır.

Burada asıl bakmak gereken nokta, karakter dinamiğinin ucuz pornografik reflekslere kurban edilmemesidir. Kelly Nichols, asi bir genç kızdan hapishane koridorlarına, oradan da olgun bir entelektüele evrilen o yirmi yıllık süreci öyle bir inandırıcılıkla oynuyor ki, insan hayret ediyor. Keza Veronica Hart, aldatılan ihmal edilmiş eş rolünde neredeyse hiç konuşmadan, sadece jestleri ve bakışlarıyla ders veriyor. Sabrina dizisinin Zelda Halası olarak tanıdığımız Beth Broderick, sinemadaki ilk çıkışını bu filmde Jill’e umutsuzsa aşık olan lezbiyen mahkum Ella rolüyle yapıyor. Eşcinsel sinemanın ikonik figürü Jack Wrangler ise burada tamamen heteroseksüel bir karakteri canlandırıyor. Vincent, kast seçiminde risk almaş ve nokta atışı oyuncu seçimlerinde bulunmuş.

Filmin ilk yarıdaki o paralel kurgunun ritmini zaman zaman tamamen kaybetmesi dikkatli sinema izleyicisinin dikkatini dağıtabilir ama benim açımdan çok sorun teşkil edilecek bir problem değildi. Jill’in tarikat ve uyuşturucu dönemleri o kadar hızlı geçiştiriliyor ki, sanki Vincent bir an önce karakteri hapse sokup Beth Broderick ile olan o sahneleri çekmek için acele etmiş gibi. Bir melodram için bu tarz ani sıçramalar inandırıcılığı zedeliyor. Yine de Larry Revene’in kartpostal estetiğindeki görüntü yönetimi ve Jeree Palmer’ın seslendirdiği melankolik (That First Love) jenerik şarkısı, filmin teknik anlamda bütçesinin çok üzerinde durmasını sağlıyor.

Vincent, bu anlatıya o kadar güveniyordu ki, filmin sahnelerini biraz daha kırparak R-rated bir softcore versiyonunu hazırladı ve Strangers in Love adıyla ana akım sinemalarda vizyona soktu. Vincent, 1991’de, henüz 51 yaşındayken AIDS hastalığına bağlı sağlık sorunları yüzünden hayatını kaybetti.

Tolga D. (tolga@iyikotufilm.com)