iyiköfüfilm

Facebook Twitter Instagram

David Cronenberg sineması hakkında ciddi ipuçları veren film, VCD ve DVD piyasasında ”Hastanede Dehşet” adı ile biliniyor.

Öfkenin Fizyolojik Yansıması

Dr. Raglan sıradışı bir psikiyatristtir. Hastalarının nefret ve öfke dürtülerini hipnotik seanslarla olabildiğince uç noktalara taşır. Bu yoğunlaşmanın fizyolojik etkileri hastaların vücudunda farklı şekillerde belirmektedir.

“Psikoplazma” adı verilen değişimlerin aslında bir tür kanser olduğuna inanan eski bir hastası, aynı hastanede tedavi gören bir kadının kocasını bu konuda uyarır. Doktor ısrarla araştırmasını bu kadın üzerinde yoğunlaştırmakta, bir yandan da kadının nefret ettiği kişiler ölmektedir.

“Film üzerindeki gizem perdesini sonuna dek aralar, her şey izleyicinin gözleri önünde cereyan eder, ancak bu gizemsizliğin sunumu elbette ki Cronenberg sinemasına özdeğer ölçüde farklı olacaktır…”

Özellikle son sahnelerindeki artan dehşetvari atmosferiyle farklı bir duruşa sahip olan filmde, yönetmen aynı zamanda çok iyi bir oyuncu yönetmeni. Az sayıda mekan ve oyuncu ile de olsa, filmografisindeki en iyi filmlerden biri The Brood.

Arşivlik Bir Tavsiye

Nefret ve öfke gibi güçlü duyguların şekle bürünmesi olarak tek cümlede özetleyebileceğimiz filmi, özellikle yönetmenin takipçilerine ve korku sineması sevenlerine arşivlik olarak tavsiye edebilirim.

Cronenberg sinemasının özelliklerinden biri body horror

Dip Not: Psikoplazma ve Ektoplazma Bağlantısı

Parapsikolojide ”ektoplazma” denilen bir maddeden bahsedilir. Bu maddenin, celseler sırasında medyumun ağzından çıkan, görüşme yapılan ruhun şeklini yansıtan bir madde olduğuna inanılır. Tabii ki bunun gerçekliği tartışılır.

Ustanın böyle bir fikirden yola çıkıp soyut bir kavramı şekillendirmeyi düşünüp düşünmediğini bilmiyorum; ancak emin olduğum şu var ki eğer bir fikirden yola çıktıysa bu kesinlikle ruhsal travmaların da etkili olduğu kanser gibi hastalıkların bedende yaptığı tahribat fikri olmalı. Ben sadece ”psikoplazma” ile “ektoplazma” arasında bağlantı kurmaya çalıştım.

Yazan: Melisa AYDIN

Facebookta paylaş Twitterda paylaş Mail ile gönder


1 Yorum

  1. Önder 11 Şubat 2009 - 09:23

    yönetmeni esaslı korku filmi yönetmenleri arasına koyan bu olgun yapım cronenberg temalarını da başarıyla sunuyor. bir psikoterapistin “negatif duyguların bedensel dışavurumu” seanslarına katılan bir kadın ve onu kurtarmaya niyetlenen eşinin hikayesi unutulmaz bir finalle sonlanıyor. chris cunningham gibi taze kâbus yaratıcılarına ilham veren cüce çocuklarıyla ve howard shore müzikleriyle unutulmaz. aynı zamanda bir baba olan yaratıcısının da en kişisel filmi olduğu söylenebilir.

    Yanıtla

Yorumunuz:

İyiKötüFilm Hakkında
İyiKötüFilm Röportajlar
İyiKötüFilm