Sinemada “Rape and Revenge” (Tecavüz ve İntikam) alt türü, hem işlenişi zor hem de etik sınırları en çok tartışılan alanlardan biri olmuştur. Tartışmaların odağında genellikle kadına yönelik şiddetin sunumu ve bu durumun istismarı yer alır. Bu tür denilince akla gelen ilk modern örnek genellikle Irreversible olsa da, 1976 yapımı Lipstick, türün evriminde farklı bir noktada durur.

Margaux Hemingway ve Tartışmalı Görsellik

Yönetmenliğini Lamont Johnson’ın üstlendiği filmde, başrolde Ernest Hemingway’in torunu Margaux Hemingway yer alıyor. Lipstick, tecavüz olgusunu sunarken dönemin sinema diliyle “anti-erotize” bir tavır takınmaktan kaçınmış görünüyor. Kameranın kurbanın vücut hatlarını teşhir eden kullanımı, sahneleri bir dramdan ziyade izleyicinin bu şiddetten haz almasına kapı aralayan bir görselliğe itiyor. Sahne, Irreversible kadar uzun veya grafik şiddet içermese de benzer bir rahatsız edici tonu paylaşıyor.

Filmin konusuna gelecek olursak; Chris McCormick başarılı bir fotomodeldir ve küçük kardeşi Kathy ile birlikte yaşamaktadır. Kathy, Gordon adında bir müzik öğretmeninden ders almaktadır ancak Gordon, Kathy’nin ablası Chris’e karşı marazi bir saplantı beslemektedir. Bir ziyaret sırasında tanışan ikili, müzik üzerine sohbet ederler. Chris, katılacağı bir defilede kullanılacak müzikler için Gordon’dan yardım ister ve onu evine davet eder. Bu buluşma, Gordon’un ani saldırısıyla kabusa dönüşür. Genç kadın dirense de Gordon, bir cam parçasıyla Chris’in yüzünü parçalamakla tehdit ederek ona tecavüz eder. Üstelik bu travmatik olaya eve gelen kardeşi Kathy de tanık olur.

Rape and Revenge filmlerinin en karakteristik özelliği, kurbanın bizzat celladına dönüşmesidir. Ancak Lipstick, tam da bu noktada türdeşlerinden net bir biçimde ayrılır. Chris, intikamı hiçbir zaman ilk seçenek olarak görmez; aksine medeni bir birey gibi önce hukuka ve sistemin adaletine sığınmayı tercih eder. Hikaye bu aşamada bir mahkeme dramasına evrilir ancak Chris, hakkını aradığı o kürsüden ummadığı bir şokla, davanın aleyhine sonuçlanmasıyla ayrılır. Sistemin bu körlüğü yetmezmiş gibi, Gordon’un bu kez küçük kardeş Kathy’e saldırması bardağı taşıran son damla olur. Adaletin sağlanmadığı, hukukun sustuğu noktada Chris, artık kendi kurallarını devreye sokmak zorunda kalır. Filmin final sahnesi, adaleti bizzat tesis eden bir kurbanın, soğukkanlı bir intikamcıya dönüşerek hesabı kendi yöntemleriyle kapatmasını işler.

Lipstick, türün diğer örneklerine kıyasla şiddet dozunu daha düşük tutsa da yarattığı yoğun dramatik atmosfer ve sert sistem eleştirisiyle sinema tarihindeki yerini koruyor.

Tolga D. (tolga@iyikotufilm.com)