Meteliksiz iki genç oyuncu olan Stefano ve Diana, kaldıkları otelde bir kadının intiharını fırsat bilip hesabı ödemeden kaçarlar. Yolları hipodromda, yüzü yara izli gizemli Kontes Angela ile kesişir. Kontes’i kırsaldaki villasına bırakmayı kabul eden ikili, yolculuk boyunca (kurukafa maskeli bir motosikletçi gibi) sürreal karakterlerle karşılaşırlar.

Villada onları tekinsiz uşak Alphonse karşılar. Angela’nın yaptığı büyüyle Diana hastalanınca, Stefano şifa bulmak için çıktığı yolda Sibilla adında genç bir kadınla tanışır ve onunla mistik bir mağarada birlikte olur. Gerçekte Angela ve Sibilla, yeni bir bedende reenkarne olabilmek için aşıklarının enerjisini emen aynı cadının iki farklı yüzüdür. Stefano, villadaki dev aynayı kırarak bu kâbustan kurtulduğunu sanıp otele döner; ancak intihar eden kadının Diana olduğunu anlar. Kalabalığın arasında ise kendisine dik dik bakan cadı ve uşağını görür.

Yapım Notları ve Arka Plan

Erotizm, siyaset ve deneysel tarzı harmanlayan tartışmalı yönetmen Alberto Cavallone, 1970’lerin sonunda erotik sinemadan hardcore pornoya geçiş yapmıştı. Ağustos 1979’da, La strega nuda çalışma adıyla çekilen film, yönetmenin “baskıcı toplumda bir iletişim aracı olarak şiddet” takıntısının bir ürünüdür. Düşük bütçeli ve oyunculuk açısından zayıf bir yapım olmasına rağmen, Cavallone’nin mistik ve ezoterik ilgilerini (Castaneda ve Huxley referansları) yansıtmasıyla tuhaf bir çekiciliğe sahiptir.

Film, sansür kuruluyla yaşanan çatışmalar sonucu ilk başta reddedilir. Yönetmen, talep edilen kesintileri yapmayı reddetse de Mayıs ayında boyun eğer. Kurul, filmin İngilizce adı olan “Blow Job”ın yanına İtalyanca “Soffio erotico” (Erotik Esinti) alt başlığının eklenmesi şartıyla filme +18 onayı verir. İşin komik yanı, sansür kurulu bu İtalyanca ifadenin, İngilizce başlığın birebir bir çevirisi olduğunu varsaymıştır. Oysa afişlerde kullanılan “Dolce lingua” (Tatlı Dil) ifadesi ve kışkırtıcı görseller, filmin içeriğini hiç de masum olmayan bir şekilde pazarlayarak 426 milyon liretlik bir gişe başarısına ulaşmasını sağlamıştır.

Bir “Auteur” Olarak Cavallone ve Sineması

Blow Job, kağıt üzerinde “ucuz bir erotik film” gibi görünse de, Alberto Cavallone’nin Yönetmen Sineması anlayışının belirgin izlerini taşır. Cavallone bu filmde sadece bir yönetmen değil, filmin tüm yaratıcı süreçlerine hakim bir orkestra şefi gibidir. Senaryosunu yazdığı, yönettiği ve kurgusunu bizzat yaptığı bu yapımda, filmin ritmi ve nihai vizyonu stüdyonun veya yapımcıların değil, tamamen kendisinin kontrolündedir.

Bu tam hakimiyet, yönetmenin türlerin sınırlarını zorlamasına da olanak tanır. Film her ne kadar porno veya erotik bir yapım olarak pazarlansa da, özünde Jean Cocteau’nun Orphée’si ve Luis Buñuel’in Arzunun O Belirsiz Nesnesi’nden izler taşıyan Sürrealist ve Gotik bir korku denemesidir. Aynalardan geçiş, öteki dünya sınırı ve canlı/cansız ikiliği gibi temalarla türler arası cesur bir melezleme yaratır. Hikayeden bağımsız geliştirdiği kendine has görsel dili; mağaradaki 360 derecelik kamera hareketleri veya finaldeki avangart deneysel tuhaflık olarak nitelendirilen maskeli orgy sahnesiyle ticari sinema kalıplarını yıkan sanatsal bir dışavuruma dönüşür.

Üstelik Cavallone, karakterlerine sıradan diyaloglar yerine felsefi ve politik söylemler yükleyerek izleyiciyi sadece bedensel hazla değil; iletişim kopukluğu, tüketim kültürü ve varoluşsal boşluk gibi ağır temalarla da yüzleştirir. Sonuç olarak Blow Job; teknik yetersizlikler ve bütçesizlik arasında sıkışmış olsa da, yönetmenin şahsi vizyonunu, edebi zevklerini ve karamsar dünya görüşünü perdeye yansıttığı özgün bir “Cavallone Filmi”dir.

Tolga D. (tolga@iyikotufilm.com)