“Malabimba” ya da İngilizce versiyonundaki adıyla “Possession of a Teenager”, “The Exorcist”in sayısını bilmediğimiz İtalyan rip-offlarından bir tanesi.  Daha büyük bütçelerle çekilmiş “Beyond the Door” ya da “The Temptor” dan çok daha iyi olduğunu, belki de en iyi İtalyan “The Exorcist” rip-offlarından biri olduğunu söyleyebilirim.

Daniela ‘Bimba’ Karoli (Katell Laennec) ölmüş annesinin ruhu tarafından ele geçirilir ve sonrasında resmen bir seks canavarına dönüşür. Olay babasını baştan çıkarmaya, büyükbabasına oral seks yapmaya kadar varır. Bu 16 yaşındaki masum genç kızın geçirdiği dönüşüm, seksüel açlık, şiddet, asabiyet izlenmeye değer kesinlikle.

Filmin yönetmeni Andrea Bianchi B film severler için pek de yabancı olmayan bir isim. Yönetmenin “Strip Nude for Your Killer” giallosu, ya da eğlenceli zombie filmi “Burial Ground” tanıdık gelecektir. Eğer “Burial Ground”u izlediyseniz  “Malabimba” hakkında az çok bir fikir yürütebilirsiniz. Andrea Bianchi sınırları olmayan bir yönetmen ve Malabimba’da da bunu görmek mümkün.

Malabimba oldukça çılgın bir film. Seksploitation ve nunsploitation tanımlamasını hak eden fakat gore ya da gerçek bir korku ögesi barındırmayan film, yapımcı Gabriele Crisanti’ya yeteri kadar sleazy gelmemiş olacak ki beş dakikalık hard core seks sahnesi ilave etmiş filme. (daha fazla…)

Vampiros Lesbos yönetmenliğini Jesus Franco’nun yaptığı, Bram Stoker’ın kısa hikayesi “Dracula’s Guest” den esinlenmeler taşıyan, bir erotik gerilim filmi. Avrupa istismar sinemasının oldukça başarılı işlerinden olan bu film, kimilerine göre Franco’nun da ustalık eserlerinden birisi.

Filmin konusu kısaca şöyle; Linda Westinghouse (Ewa Strömberg) Simpson&Simpson avukatlık bürosunda çalışan bir avukattır. Rüyalarında ise sürekli kendisini çağıran bir kadın görmektedir. Bir miras olayı ile ilgili görüşmek üzere genç ve güzel kontes Carody’nin (Soledad Miranda) adadaki evine gider. Nadine Carody’e Kont Dracula’dan miras kalmıştır. Nadine’in büyüleyici güzelliğinden etkilenmemenin imkanı yoktur ve Linda’nın rüyalarında kendisi çağıran kadın Kont Dracula tarafından vampire dönüştürülmüş Nadine’den başkası değildir. Nadine ile aralarında başlayan yakınlaşma filmin de temellerini oluşturur. Bu yakınlaşmadan rahatsız olan Linda’nın erkek arkadaşı, okültizm ile ilgilenen bir doktordan yardım alır ve Linda’yı Nadine’nin etkisinden kurtarmaya çalışır.

Filmi Türk izleyiciler için ilginç kılan en büyük etken ise filmin İstanbul’da geçiyor olması. İstanbul’u Jess Franco’nun gözünden hem de en önemli filmlerinden birisinde izlemek heyecan verici. Filmi daha önce DVD de seyretmiş olmama rağmen İstanbul Film Festivali kapsamında, beyazperdede izlemek ayrı bir keyifti. Bu keyfi salonu dolduran birçok kişi yaşayamamış olsa da (saçma sapan sebeplerle olur olmaz her şeye gülen bir izleyici topluluğu) benim için güzel bir deneyimdi.

Bir vampir filmi olmasına karşın filmde alışılagelmiş olan Hıristiyan imgelerine (kilise, haç vb.) rastlanmayıp bolca camii görüntüsüne yer verilmiş. (daha fazla…)

Seven For Women yönetmenliğini, aynı zamanda filmin başrol oyuncusu olan Michel Lemoine’in yaptığı 1976 yapımı bir Fransız erotik korku filmi. Michel Lemoine Avrupa kült sineması severler için tanıdık bir yüz. Farklı türlerdeki filmlerde karşımıza çıkan oyuncuyu “Sex on the Beach” ve “Death on the Fourposter” filmlerinden hatırlamak mümkün. Lemoine aynı zamanda birçok softcore ve hardcore erotik filme de imza atmış bir yönetmen.

Seven Women for Satan’ın bir klasik olan “The Most Dangerous Game” hikayesinin bir adaptasyonu olmadığını söylemek mümkün ama aynı isimli filmin bol çıplaklık içeren bir “remake”i. The Most Dangerous Game, 1924 yılında Richard Connell tarafından yazılmış, 1932 yılında da beyazperdeye uyarlanmış bir kısa hikaye. Seven Women for Satan da ise The Most Dangerous Game filmindeki Zaroff karakterinin oğlu Boris Zaroff üzerinden dönüyor hikaye.

Boris Zaroff (Michel Lemoine) hafta içi görünürde gayet normal, işine gidip gelen bir adamdır. Fakat sürekli kadınları takip edip onlara işkence yaptığının hayalini kurar. Kadınlar onun için güzel oyuncak bebekler gibidir. Hafta sonları ise bu hayallerini gerçekleştirmek için daha önce kadınlara aynı işkenceleri yapan atalarının da yaşadığı, bir çeşit işkence mabedi olan şatosuna gider. Şatoda kahyası Karl (Howard Vernon) ona bu işkence konusunda yardım eder. Daha önce Karl’ın da ataları Boris Zaroff’un atalarının kahyalığını yapmıştır. (daha fazla…)

Snip (2008) İspanyol yapımı, yönetmenliğini Julien Zenier’in yaptığı 11 dakikalık kısa bir film. 2008 yılındaki Fantastic Fest’in en etkileyici yapımlarından biri olan Snip gerçekten şok edici sahnelere sahip.

Kısa filmlerden özellikle anlatmak istediğini direkt ve insanın yüzüne çarparcasına vuranlardan her zaman haz almışımdır. Snip’te ne anlatmak istediğini bilen ve bunu anlatırken de birçok izleyicinin midesinin kaldıramayacağı bir yolu seçmiş.

Filmimiz köhne bir odada saçları ve kaşları olmayan bu sebeple yüzündeki hiçbir ifadeyi yakalayamadığımız bir adamın evinde geçmekte. Televizyonun karşısında elinde kumandayla, ne izlediğini bilmeden ve sürekli kanallar arasında gezinen adam boş gözlerle ekrandaki şiddet görüntülülerini hipnotize olmuşçasına izler. Bir süre sonra televizyonu kapatır ve bir el kamerasını ekrana bağlayarak kendi görüntüsünü televizyona yansıtır. Bu sefer Tv’de kendisi vardır, ve şiddet kendisine yönelmiştir. Elindeki maket bıçağıyla vücudunu doğramaya başlar ve yüzündeki o ifadesiz bakışlarla ekrandaki kendisini izler.

Julien Zenier’in ilk yönetmenlik denemesi olan film televizyondaki şiddetin bireyden toplumsala değil, toplumsaldan bireysele, insanın kendisine yönelik şiddetini ele almakta. Bunu yaparken de televizyonun aldatıcılığını ve izleyicinin kolay aldanabilirliğini gözler önüne seriyor.

Son olarak adamın kendini lime lime doğradığı sahneler gerçekten çok profesyonelce. İlk yönetmenlik deneyimi olan birisi için oldukça iyi olan film Julien Zenier adını takip edilecekler listesine eklememi sağladı. (daha fazla…)