John Waters yönetmenlik yanında filmin senaristliğini ve yapımcılığını da üstlenmiş. Başrollerde ise Edith Massey,Mink Stole gibi dönemin ünlü isimleri ve tabi ki de yönetmenin en sevdiği oyuncularından Divine yer alıyor. Gösterime girdikten sonra bazı sahneleriyle tartışmalara neden olsa da çoğu sinemasever tarafından iyi yorumlar almış ve sevilmiş.

Divine oyunculuğunun yanında yarattığı bu karakter ile döneminin sıradışı isimlerinden biriydi. Filmin senaryosu da aslında daha çok onun üzerine kurulu.  Divine’ın “filthiest person alive” olarak tanınmasını hatta bu ününün ülke çapında yayılmasını yediremeyen,kıskançlık içinde durumu izleyen Raymond ve Connie Marble çifti bu konuda Divine’ı geçebilmek adına sürekli değişik aktiviteler içine girmektedirler. Fakat Divine’ın namını geçebilmeleri kolay değildir çünkü o hiçbir özel efor sarfetmese de doğuştan “filthy” bir karakterdir. Şehir merkezine gittiğinde yol kenarını tuvalet olarak kullanmak, arkadaşlarıyla cannibalism partileri düzenlemek,evlere gizlice girip koltukları yalamak, her an her yerde yakınlık derecesini önemsemeden oral seks yapabilmek gibi hareketleriyle bunu kanıtlamaktadır. Filmin ekstrem diye adlandırabileceğimiz sahnelerinden sadece birkaçı bunlar.

Ayrıca kılık değiştirmek, ayak fetişi, röntgencilik, teşhircilik gibi cinsellik adına da pek çok sıradışı,daha doğrusu genel geçer toplum kurallarına göre sıradışı sayılan eğilimi de bünyesinde barındırıyor film.

Özellikle kara mizahın sınırlarını zorlayan replikleri de bana göre filmin en ilgi çekici yönlerinden biri.
Raymond ve Connie Marble çiftinin bir cinsel münasebet sırasında birbirlerine olan büyük aşklarını anlattıkları şu cümleler mesela :

“Seni seviyorum Raymond. Bu dünyadaki herşeyden daha çok. Kendi iğrençliğimden daha çok. Saç rengimden daha çok. Kırılan kemiklerin sesinden, ölümün sesinden hatta kendi dışkımın sesinden bile çok seviyorum seni.“

Bu filmin sonunda mutlaka kötüler kazanacaktır bu zaten filmin başından bellidir çünkü bu filmde “iyi” diye tanımlanabilecek karakter bulunmamaktadır. Film Divine ve arkadaşları için mutlu, Marble çifti için ise mutsuz son ile biter. Divine “the filthiest person alive” namını korumayı başarıp dostlarıyla yeni maceralara koşma planları yaparken Marble çifti ise Divine tarafından yargılanır. Gerçekten de namına yaraşır bir son.

Divine’ın annesini de unutmamak lazım tabi o da hayatta en sevdiği şey olan yumurtalara ve yumurtacı adama kavuşur.

Tabi ki bu film John Waters için de mutluluk vericidir zira zaten filmi çekerken amacı “kötü” bir film çekmektir. İyi manada kötü.

Pink Flamingos, aradan geçen 40 yıla rağmen de kötülüğünü ve “dünyanın en pis filmlerinden biri” sıfatını korumayı başarıyor.

İpek Çakır

Pop Art akımının en önemli temsilcisi olan Andy Warhol, bilindiği üzere resim, müzik, heykel ve film alanında ürünler vermiş bir sanatçı. Çalışmalarını The Factory isimli stüdyosunda gerçekleştiren Warhol, yönetmen Morrissey ile ortaklaşa filmlere imza attı. Warhol’un süperstarı olarak da bilinen Morrissey’in filmlerindeki cesur ve avangart yaklaşımı Warhol ve The Factory ile olan birlikteliğine de bağlı aslında.

Andy Warhol, Paul Morrissey ve Joe Dallassendro işbirliğinin üçlemesi olan Flesh, Trash ve Heat filmlerinin ikincisi olan Trash, bir eroin bağımlısı olan Joe’nun (Joe Dallesandro) kız arkadaşıyla (Holly Woodlawn) olan problemli ilişkisi çevresinde gelişiyor. Filmde bolca grafik seks sahneleri, uyuşturucu kullanımı ve çıplaklık görmek mümkün.

Film kesinlikle tüm zamanların en efsanevi underground filmlerinden biri. Aslında iyi de bir amacı var özünde. Paul Morrissey bir röportajında filmde, uyuşturucu bağımlılarının “trash” (çöp) den başka bir şey ifade etmediğini göstermek istediğini belirtiyor. Diğer Andy Warhol yapımlarında rastlamadığımız şekilde gerçek bir hikayeye dayanan film oldukça dokunaklı aslında. Sempatik karakterler ve başrol oyuncularının başarılı performanslarıyla daha da şaşırtıcı bir sonuç çıkmış ortaya. Oldukça düşük bütçesine rağmen, yönetmen elindeki sınırlı imkanları en iyi şekilde kullanarak iyi bir iş çıkmasını sağlamış. Filmin süresi yaklaşık 2 saat kadar fakat Paul Morrissey filmi iyi bir hızda tutmayı başarmış ve uzunluğuna rağmen izleyiciyi sıkmayan bir film ortaya çıkmış.

Filmin kesinlikle her zevke hitap etmeyeceği bir gerçek. Uyuşturucu kullanımının olduğu sahneler çoğu kişi için oldukça rahatsız edici. 60’ların belgesel tadında olan bu filmi underground filmlerden hoşlanan İyi “Kötü Film” takipçilerinin es geçmeyeceğini düşünüyoruz.

Tolga Demirtaş (tolga@iyikotufilm.com)

Crystal (Chesty Morgan), erkek arkadaşı mafya tarafından öldürülen bir reklam yöneticisidir. Erkek arkadaşının ölümünün ardından onu öldürenleri bulmak için iz peşine düşer. Tek tek adamlara ulaşan Crystal, ilk önce onları baştan çıkarır, sonra uyuşturucu verir ve büyük göğüsleriyle boğarak ölümlerine sebep olur. filmin sonunda öğrenir ki, sevgilisinin ölüm emrini veren kişi kendi babasıdır (Phillip Stahl).

Filmin başrol oyuncusu Chesty Morgan, Polonya doğumlu bir Amerikalı. Egzotik bir dansçı olan Morgan, Doris Wishman’a ait iki filmde rol alarak kariyerine oyunculuğu da eklemiş. Chesty Morgan’ın dillere destan en önemli özelliği oldukça büyük göğüsleri ve aldult sektördeki birçok kişinin aksine silikon değil göğüsleri. Hatta 1988 yılında Guinness’e, bir film yıldızının sahip olduğu en büyük ölçülerdeki göğüsleriyle girmeyi başarmış bir şahsiyet kendisi.  Doris Wishman’ın Deadly Weapons filminden başka Double Agent 73’de de rol alan yıldız, bu filmde bir ajanı canlandırmış. Bunların dışında ünlü yönetmen John Waters’ın Morgan için bir rol yazdığı fakat hayata geçirilememiş Flamingos Forever isimli bir proje de mevcut.

Chesty Morgan, sahnede çoğu zaman Zsa Zsa ismini kullanır. Zsa Zsa Gabor’a olan benzerliği bu ismi almasının sebebidir. Filmin erkek başrol oyuncusu Harry Reems ise 1970’li yılların en tanıdık porno aktörlerinden birisi ve 1972 yapımı kült klasik Deep Throat’un da yıldızı.

Deadly Weapons, Doris Wishman’ın Nudist filmlerden sonra geçiş yaptığı seksploitation türüne örnek bir film. Türün bütün özelliklerini taşıyan bu düşük bütçeli filmde 180 cm.lik göğüsleriyle adamları öldüren Chesty Morgan, filmin adına yakışır (Ölümcül Silahlar) bir performans sergiliyor.

Tolga Demirtaş (tolga@iyikotufilm.com)

Amerikalı yönetmen Doris Wishman, 60 ve 70’ler boyunca birçok Amerikan seksploitation filmine imza atmış bir isim. Ayrıca kendisi “dişi Ed Wood” olarak da tanınıyor. Wishman sinema tarihinin en üretken kadın yönetmenlerinden bir tanesi. Nude on the Moon filminin yapımcılığı da kendisine ait. Kariyerinin ilk dönemleri olan 60-65 yılları arasında çektiği nudist filmlerle, 65-70 arasında ise seksploitation filmleriyle adından söz ettiren yönetmen Wishman, Nude on the Moon filminde O.O.Miller takma adıyla biliniyor.

Aynı zamanda Moon Dolls adıyla da bilinen film, Wishman’ın yapımcılığı ve yönetmenliğini yaptığı sekiz nudist filmden ikincisi. Özellikle 1950’li yılların sonu ve 60’ların başı boyunca sıkça karşılaştığımız ve Nudist camp olarak da adlandırılan tür, exploitation türünün bir alt türü. Nude on the Moon, türün filmlerinden farklı konusuyla ayrışıyor. Wishman, Ay’da yaşayan çıplak bir toplumun hikayesiyle farklı bir bakış açısı getiriyor filme.

Dr.Huntley (Lester Brown) ve Profesör Nichols (William Mayer) aya gönderecekleri bir roket üzerinde çalışmaktadırlar ve çalışma başarıyla tamamlanır. Ay’a ulaştıklarında, çorak bir araziyle karşılaşmayı beklerken bunun tam tersine adeta bir cennet bahçesiyle karşılaşırlar. Ayrıca çıplaklardan oluşan “Ay” halkı, iki profesörü yakalayıp Ay Tanrıçası’nın (Marietta) huzuruna götürürler. Ay Tanrıçası, ikilinin çalışmalarına devam etmelerine izin verir. Dr.Huntley ise Tanrıça’ya aşık olur ve Profesör Nichols için doktoru dünyaya dönmeye ikna etmek oldukça güçleşir.  Ayrıca dönüşte çok önemli bir şeyi Ay’da unuttuklarını fark ederler, yaşadıklarının kanıtı olan kamerayı yanlarına almayı unutmuşlardır.

Nude on the Moon, düşük bütçesine rağmen oldukça iyi bir soundtrack’e sahip. Özellikle Ralph Young tarafından seslendirilen I’m Mooning over You şarkısı başarılı. Ralph Young aynı zamanda Wishman’ın Blaze Starr Goes Nudist filminde oyuncu olarak da karşımıza çıkıyor. Filmle ilgili bir diğer ayrıntı da, Node on the Moon’da yönetmen çekim mekanı olarak Miami’nin ünlü Coral Castle bölgesini tercih etmiş.

İstismar sinemasının alt türü olan Nudist film Nude on the Moon, konusu itibariyle de izlemesi keyifli düşük bütçeli bir film. Aynı zamanda “dişi Ed Wood” Doris Wishman’ın ikinci Nudist filmi olan Nude on the Moon, izlemekten sıkılmayacağınız türden.

Tolga Demirtaş (tolga@iyikotufilm.com)

https://twitter.com/iyikotufilm

Yönetmen Stephen C. Apostolof ise Bulgar kökenli bir Amerikalı. Burgaz’da dünyaya gelen yönetmen hayatının bir dönemini de İstanbul’da geçiriyor. Fakat bir cezaevinde. Bulgaristan’dan kaçmaya çalışırken bindiği gemi Türk karasularında yakalanıyor ve yönetmen Bulgar casusu suçlamasıyla İstanbul’da bir süre hapis yatıyor. Robert Lee adıyla da bilinen yönetmen özellikle düşük bütçeli istismar ve erotik filmleriyle biliniyor. Aynı zamanda yönetmen Ed Wood ile çalışmış az sayıdaki isimden biri. Ed Wood ile beraber yaklaşık 15 filme imza atmışlar. Ayrıca Marsha Jordan ve Rene Bond gibi 60 ve 70’li yılların sexploitation ikonlarıyla da filmleri var. Orgy of the Dead yönetmen Apostolof ve Ed Wood arasındaki başarılı işbirliğinin başladığı film, bu birliktelik ise Ed Wood’un 1978 yılındaki ölümüne dek devam ediyor.

Filmin konusu ise kısaca şöyle; Bob (William Bates) bir yazardır ve yazacağı korku kitabı için kendisine ilham vermesi açısından kız arkadaşı Shirley (Pat Barrington) ile mezarlığa giderler. Arabalarının kaza yapmasının ardından, mezarlıkta dolaşmaya başlarlar ve dans eden ölüleri görürler. Artık kaçışları yoktur ve bu gösteriyi izlemek zorundadırlar ve sonlarını beklemekten başka çareleri yoktur.

Orgy of the Dead, 60’lı yılların tipik erotizminin bulunduğu bir film. Çıplaklığın ön planda olduğu, korku ve fantastik ögelerin çıplaklıkla süslendiği Orgy of the Dead, 60’lı yılların iyi bir kötü film örneklerinden bir tanesi.

Tolga Demirtaş (tolga@iyikotufilm.com)

Filmin yönetmeni Herschell Gordon Lewis, “Godfather of Gore” (Gore’un Babası) olarak biliniyor ve istismar türünde birçok filme imza atmış bir yönetmen. Üniversitede İngiliz Edebiyatı profesörü olan Lewis, bir süre sonra TV için reklam filmi çekmeye başlıyor. Daha sonra kendi yapım şirketiyle çoğunlukla istismar ağırlıklı filmler yapmaya başlayan Lewis, bolca çıplaklık içeren, soft-core sahnelerin yer aldığı filmleri ile Hollywood ana-akım sinemada örneğine çok rastlanmayan işlere imza atıyor.

Cronin Mitchell (Tony McCabe) geçirdiği korkunç bir kaza sonucu hayatta kalmayı başarır fakat yüzünde bir yara oluşur. Ayrıca bu kaza sonucu Cronin, garip psişik yetenekleri ve telekinetik güçleri olduğunun farkına varır. Yüzündeki yaradan dolayı sıkıntılı günler yaşayan Cronin, bir büyücü olan Ellen’ın (Elizabeth Lee) kendisini iyileştirebileceğini öğrenir. Fakat Ellen’ın bir şartı vardır, Cronin kendisinin sevgilisi olacaktır. Ellen her ne kadar herkes için çok hoş bir kadın olsa da, Cronin Ellen’ı gerçek hali olan çirkin bir büyücü olarak görmektedir. Yine de yüzünün düzelmesini istediği için Ellen ile beraber olmaya devam eder. Cronin bir süre sonra çok ünlü bir psişik olur ve Ellen da onun asistanı gibi her yere beraber giderler. Bir kasabada işlenen cinayetlerin sorumlusunu bulmak için psişik yeteneklerini kullanırken, olayı çözmesi için federal ajanlar ile işbirliğine girer.  Dr. Alex Jordan olayın çözülmesinde kendisine yardım edecektir. Fakat olaylar değişik bir boyut kazanır.

Yukarıda da bahsettiğim gibi, filmin konusundan da anlaşılacağı üzere film her şeyden biraz barındırıyor içinde. Ayrıca film oldukça psychedelic bir soundtrack’e sahip. Filmdeki oyuncuların performansları ile ilgili çok büyük beklentiler içinde olmamak gerek, fakat yine de başrollerde yer alan oyuncuların yeteri kadar iyi olduklarını söylemek mümkün. Ayrıca filmden gore sahneler bekleyenler de büyük bir hayal kırıklığına uğrayacaktır. Çünkü Something Weird daha çok psişik olayların işlendiği bir film.

Tolga Demirtaş (tolga@iyikotufilm.com)

Jeff (Jennifer Gan), azılı bir suçlu olan erkek arkadaşı Rudy’e (Charlie Davao) ait olan eroini taşırken polis tarafından yakalanır ve hapse yollanır. Erkek arkadaşı konu hakkında konuşmamasını ve ağzını kapalı tutmasını, elinden gelenin en iyisini yapıp onu hapisten çıkaracağını söyler. Fakat Rudy’nin başka planları vardır. Jeff ise hapishaneye gittiğinde oldukça zorba tavırları olan başgardiyan Alabama (Pam Grier) ve “the playpen” (oyun odası) olarak adlandırılan sadistik bir işkence odasıyla karşılaşır.

Filipinler ve Amerika ortak yapımı olan film, bir B-film devi Roger Corman’a ait New World Pictures tarafından çekildi. 1970 yılında Roger Corman tarafından kurulan bu film şirketi, 1983 yılında Corman tarafından satılıyor.  Corman’a ait olduğu dönemde exploitation türünde birçok filme imza atan şirket, dönemin düşük bütçeli filmlerinin distribütörlüğünü yapıyor.

Woman in Cages, içinde her şeyden biraz barındıran bir film. Çıplaklık bolca ve sebepsiz yere kullanılmış, şiddet ise oldukça kaba ve sömürücü. Her ne kadar senaryo çok komplike olmasa da ve bazı performanslar oldukça vasat da olsa film beklentileri karşılayabilecek türden. Filmin oyuncu kadrosu yine 1971 yapımı bir New World Pictures filmi olan Big Doll House’dan birçok oyuncuyu barındırıyor. Fakat bir önceki film Big Doll House’da oyuncuların daha iyi iş çıkardığını söylemek mümkün.  İki filmde de yer alan lezbiyen gardiyan rolündeki Pam Grier ve Roberta Collins’ın oyunculukları vasat. Fakat filmde gardiyanın kurbanlarından birini oynayan Filipinli oyuncu Sofia Moran, her ne kadar filmin ana karakterlerinden biri olarak gösterilmese de başarılı bir oyunculuk sergiliyor.

Woman in Cages, yönetmen Quentin Tarantino’nun ise en sevdiği filmlerden biri. Hatta filmin yönetmeni Gerry de Leon’un da büyük bir hayranı olduğunu belirtiyor kendisi. Yönetmenliği Robert Rodriguez’e ait, yapımcılığını da Quentin Tarantino ile beraber yaptığı 2007 yapımı Planet Terror filminde ise Woman in Cages’e olan beğenilerini görmek mümkün. Filmin bir sahnesinde TV’de Woman in Cages’i görüyoruz.

Film için woman in prison alt türünün en iyi örneği olduğunu söylemeyiz. Belki de en büyük problem biraz daha enerjik bir dokunuşa ihtiyacı olması. Yine de 70’lerin istismar filmlerinden, özellikle exploitation türünün alt türü olan woman in prison filmlerinden hoşlanan İyi”Kötü Film” severlerin beğenecekleri bir film Woman in Cages.

Tolga Demirtaş (tolga@iyikotufilm.com)

1976 yapımı bu ultra-sleazy İtalyan Thriller filmi annesini evin köpeği ile seks yaparken gören genç bir kızın hikayesini anlatıyor. Jeanine (Leonora Fani) terasta bisikletine binerken duyduğu garip sesler üzerine pencereden evin içine bakar ve annesini evin köpeğiyle seks yaparken görür. Bu sırada kadının kocası da içeri girer ve köpeği zincirledikten sonra evi ateşe verir. Yıllar sonra, annesini henüz genç bir kızken bir köpekle ilişkiye girerken gören kız, tekrar olayın geçtiği adaya geri döner. Burada bir çiftle tanışan Jeanine aileyle yakınlaşır. Bir süre sonra eve gelen bir dedektifin anlattıklarıyla kızın evden kaçtığını ve hasta olduğunu öğrenirler. Bu arada Jeanine sürekli yanında bir köpekle gezmektedir. Sonradan öğreniriz ki bu köpek Jeanine’nin yangından kurtardığı köpeğidir.

Film ilk sekansındaki bir kadın ve köpeğin seks sahnesiyle birçok izleyici için rahatsız edici ve tahammül edilemez boyutta. Bu ilk şoku atlatan euro trash seven izleyicileri ise oldukça tatmin edici bir film bekliyor. Çıplaklık ve işlediği konu bakımından oldukça ilginç olan film türün gözden kaçan filmlerinden birisi. Benimde İtalya seyahatim sırasında aldığım bir kitap sayesinden filmden haberdar oldum.

Yönetmen Peter Skerl (Vergilio Mattei)’in ilk ve son yönetmenlik deneyimi. Aslında bir ilk filme göre oldukça cesur. Film içerdiği zoofili sahnesi yüzünden gün yüzüne çıkmamış ve sınırlı sayıdaki VHS kopyası toplatılmış. Peter Skerl bu sahne için burjuvazinin ahlaki çöküşünü anlatmaya çalıştığını belirtmiş. Burjuva değerlerinin doyumsuzluğunu, her şeye sahip olmanın bir süre sonra getirdiği tatminsizliğin sonucunu bir kadın ve köpeğin seks yaptığı sahne ile tasvir etmiş. Bu çoğu kişi için uç bir fikir olmasına karşın yönetmenin seçimi ve bizler de genel olarak bu filmleri bunun için seviyoruz.

Paul, Yvette ve Jeanine’in orgy sahnesi ise yine filmin akılda kalıcı bölümlerinden biri. Filmin geneline göre oldukça stilize ve görsel olarak başarılı. Üçlünün uçsuz bucaksız Akdeniz’i arkalarına alarak kendinden geçmesi ve onlara eşlik eden Lallo Gori’nin müzikleriyle  Bestiality bir Trash sinema sever olarak beni oldukça şaşırttı.

Tolga Demirtaş (tolga@iyikotufilm.com)

Filmde iki grup insanla karşılaşıyoruz.  Birinci grup,  bir şoför, genç bir öğretmen   ve dört kız öğrenci, küçük bir  otobüste, ayrıntıları üzerine çok düşünülmemiş bir okul gezisi için çöl yolundan Los Angeles’a gitmektedir. İkinci grup, kanun kaçağı ve  bozulan motorsikletlerinin talihsizliğine uğramış iki kardeş.  Kardeşler, Pete ve Al, yol kenarında, onlara yardım etmek için duran ve daha sonra üçlü bir ekip kurmak için kardeşlere dahil olan Jay ile karşılaşırlar. İlerleyen bölümlerde anlıyoruz ki, otobüsteki fıstıklar da dahil hepsi aynı yöne gitmektedirler ve bir benzin istasyonunda yolları kesişir. Tam da bu noktada, motosikletçilerin karakterlerini çözmeye başlıyoruz – Jay hoş ve iyi kalpli bir adam, Pete in de aynı şeyler söylenebilir, ama kardeşi Al, tamamen serseri  ruhlu birisi. Bunu, Al elindeki pulları sıktıktan sonra, benzin istasyonu çalışanı yaşlı adamı tamir ettiği arabanın altında sıkıştırarak öldürünce öğreniyoruz.

İki grubun istasyondaki bu karşılaşmasından kısa bir süre sonra otobüs bozuluyor ve otobüs şoförü Marvin’in otobüsü nasıl tamir edeceğine dair hiçbir fikri yok. Marvin tamir işiyle meşgulken, dört kız, seks ve ahlak değerleri üzerine eğlenceli bir konuşma yapıyorlar. Üç motorsikletli tekrar otobüsle karşılaşıyor ve çılgın  Al grubun canlı ve akıllı sürtüğü Bobbie ile flört etmeye başlıyor. Öğretmen,  Al’ın gerçek yüzünü görmesine karşın ona sevecen yaklaşır çünkü çok fazla seçeneği yoktur.  Minibüstekiler, motorsikletlerin otobüsü halatlarla çekmesine izin verir   (evet, üç motosiklet küçük otobüsü çekerken görülür), ama Al otobüsü güvenli bir yere götürmemektedir. Otobüsü ıssız bir yere götürürler ve karmaşa başlar.

Trip With The Teacher, cinayet, tecavüz, ve bir parça da çıplaklığı içeren birkaç ekstrem durumu barındırıyor. Aynı zamanda farklı bir konu anlatmaya çalışmak istemesine rağmen zayıf bir hikayesi var – karakterlerin derinliği oluşturulmamış. Film bulunduğu dönemi ve bütçesini göz önüne aldığımızda gerçekçi yapılmış.

Bu film kabul etmek gerekir ki standart bir sinema izleyicisi için ideal bir film değil, aynı zamanda istismar sineması severleri de çok fazla tatmin edecek bir yapım değil. İstismar filmlerinde görmeye alışık olduğumuz şiddet ve çıplaklık filmde tatmin edici değil.

Tolga Demirtaş (tolga@iyikotufilm.com)

H.Tjut Djalil’nın yönetiği filmin senaryosu ise Karr Kruinowz’a ait. Endonezya yapımı olan Lady Terminator, Uzakdoğu sinemasının tüm klişelerini içinde barındıran ve mantık sınırlarını zorlayan bir yapım. Tam olarak Terminator’ün rip-off nitelendirebileceğimiz film diyaloglarına kadar benzeşleşmekte. Tabi ki tek bir farkla, bu sefer yok edici gelecekten değil geçmişten, 300 yıl öncesinden geliyor.

Yok edici rolünde Barbara Anne Constable yer alıyor. Aynı zamanda bu, oyuncunun rol aldığı tek film. Belki de böyle şaşalı bir rolde yer aldıktan sonra başka bir yapımda gözükmek istememiş olabilir. Yalnızca bu filmde rol almasına rağmen hala adından söz ettirmesi ise bu düşünceyi doğrulamakta. Başrolde yer alan diğer oyuncular ise Christopher J. Hart,Claudia Angelique Rademaker ve Ikang Fawzi. Ikang Fawzi o dönem Endonezya’nın rock yıldızlarından biri.

Yönetmen filmin senaryosunu kendi kafasına göre uyarlamış olsa da kurgu tamamen Terminator filminin aynısı. Queen of the Southern Sea of Java efsanesinden yola çıkarak konuyu Terminator’e bağlıyorlar.

Filmin konusu ise kısaca şöyle; 1000 kocalı şeytani deniz kraliçesi onu sekse doyuran kişiyi azad edecek ve tarihin derinliklerinde yok olup gidecektir. Ancak bu sefer işler tam tersi şekilde gelişir. Kraliçe lanetlenen olur ve denizin karanlık sularına gömülür. Bundan tam 300 yıl sonra bir antropolog olan Tiana Wilson bu olayları araştırmak için Endonezya’nın yolunu tutar. Araştırma yaptığı kütüphanede konuyla alakalı bilgilere ulaşır ve kalenin yerini belirlemek için yola koyulur. Bir deniz kurduyla birlikte Güney Java denizine açılan Tiana dalış yaptıktan sonra ortadan kaybolur.

Artık Tiana deniz kraliçesi tarafından ele geçirilmiş ve Lady Terminator’e dönüşmüştür. Tiana, Lady Terminator’e dönüştükten sonra cinselliğini kullanarak bir çok kişiyi öldürür. Filmin en eğlenceli taraflarından biri de bu. Ölüm sahneleri olabildiğince vahşi.

Endonezya istismar filmlerinin hemen hemen hepsinde gördüğümüz Amerikalı oyuncular bu filmde de karşımızda. Polis teşkilatındaki sarışın polisimiz ve alışveriş merkezindeki temizlik görevlisi gibi beyaz Amerikalılar bu tarz filmlerin olmazsa olmazları.

Abartıya kaçmayan seks sahneleri, mistik kurgusu, kan gölüne dönen çatışma sahneleriyle muhteşem bir rip-off olan Lady Terminator, kesinlikle izlenmesi gereken bir İstismar filmi.

Anıl Koç (magius232@gmail.com)