Filmin başlangıcında, filme adını veren başkahramanımız Dolemite’i hapishanede görüyoruz. Bu sahnenin ardından gelen flashbackde ise dedektifler Dolemite’in arabasının bagajında çalıntı kürk ve uyuşturucu bulurlar. Bir süre sonra affedilir ve hapisten çıkar. Hapisten sonra başına türlü belalar gelir. Fakat bu belalara karşı yalnız değildir. Etrafında Charlie’nin Melekleri tarzında kung-fu bilen ve liderliğini Queen Bee’nin yaptığı bir kadın grubu vardır. The Total Experience adlı klübünü Willie Green’den geri almak için bu kung-fu bilen güzellerle beraber Willie’ye karşı savaşır. Willi Green karakterini canlandıran oyuncu aynı zamanda filmin yönetmeni D’Urville Martin.

Film bir blaxploitation filminde olması gereken, şiddet, kötü oyunculuk, uyuşturucu çeteleri, kötü polisler ve tabii ki Afro-Amerikan oyuncularıyla bu türün kültlerinden biri olmayı başarmış. Günümüz popüler kültürünün de başvurduğu yapımlardan biri olmuştur. Örneğin Ol’Dirty Bastard’s grubunun Got Your Money şarkısının videosunda filmden kareler görmek mümkün.  Ayrıca bir çok hip hop grubu Dolemite karakterinden beslenmiştir. Şarkılarında ya da kliplerinde bu karakteri kullanmışlardır. Van Halen gurubunun eski vokalisti David Lee Roth otobiyografisinde Dolemite filmine de yer vermiş ve filmden övgüyle bahsetmiş. hip-hop sevmese de filmin 70’lerin fusion/funk tınılarını içeren müziklerine de otobiyografisinde yer vermiş.

Filmin baş kadın karakteri, Queen Bee’yi canlandıran Lady Reed, sinema kariyeri çok parlak bir oyuncu olmamakla birlikte blaxploitation tarzında dört filmde rol almıştır. Avenging Disco Godfather filminde ise diğer filmlerindeki rollerinden farklı olarak dramatik yönü ağırlıklı bir oyunculuk sergilemiştir.

“Siyah Sinema”nın çıkışı 60’lı yılların sonlarına rastlar. Dönemin sinema sektörü beyazların egemenliği altındayken siyahlar hep ikinci planda kalmıştır. Melvin Van Peebles sinema endüstrisinin zor bir döneminde 11 milyon dolarlık gişe başarısıyla Sweet Sweetback’s BAADASSSSS Song (1971) adlı filme imza atar. Bu filmden hemen sonra düşük bir bütçeyle kotarılmış Shaft  (1971) ise bu alandaki en büyük gişe başarısını elde eder.  Shaft filminden sonra Hollwood artık “siyahi” filmler içinde büyük bir pazarın olduğunu kabul edecektir. Amerika’da seyirci potansiyelinin önemli bir bölümünü oluşturan siyahi seyirci Sweet Sweetback’s BAADASSSSS Song’daki asi ve kanlı-canlı siyahi kahramanı kendisiyle özdeşleştirmiştir. İlk kez beyaz adamın gözünden farklı olarak betimlenen siyahi figür, izleyicisi tarafından benimsenmişti; beyazların gözünde ise siyahi figür kaba ve ırkçı özelliklerle tasvir ediliyordu. Genellikle iki çeşit zenci tiplemesi vardı filmlerde, zararsız itaatkar ve beyaz sözü dinleyen “iyi” zenci, vahşi, dik başlı ve tecavüzcü “kötü” zenciler.

Blaxploitation filmlerinin Amerika’nın kuzeyi ve batı kıyılarında geçenlerinin konuları genellikle ghetto yaşamı, uyuşturucu tüccarlığı, kadın ticareti gibi suç unsurları üzerine kurulmuştur. Ayrıca filmlerde etnik unsurlarda kullanılmıştır. Genellikle filmlerde kötü karakterler beyazlardan oluşmuştur; beyaz kötü bir polis memuru, beyaz bir politikacı ya da beyaz bir kadın satıcısı. Amerika’ın güneyinde çekilen Blaxploitation filmlerinde ise konular genellikle etnik çatışma ya da etnik kaynaşma üzerine kuruludur.

Blaxploitation filmleri sinemanın bir çok dalında ürünler vermiştir; suç (Foxy Brown, 1974), aksiyon (Three the Hard Way, 1974), korku (Abby, 1974), komedi (Uptown Saturday Night, 1974),nostalji (Five on the Black Hand Side, 1973) drama (Cornbread, Earl and Me, 1975, Cooley High, 1975), müzikal (Sparkle, 1976)

Filmlerde kullanılan müziklerde siyahi izleyicinin köklerine uzanan türlerdir. Soundtracklerde Funk, Soul Jazz ağırlıklı müzikler kullanılmıştır.

70’li yılların sonlarına doğru ise siyahlar da Hollywood perdelerinden ufak ufak yok olmuşlardır. 1977’de siyah filmler furyasından beş yıl sonra, siyahlar hakkında yalnızca dört önemli film yapılmıştır.

Filmin oldukça basit bir senaryosu var. İntikam üzerine kurulu bir zombie filmi. Erkek arkadaşı bir grup çete elemanı tarafından öldürülen Sugar’ın (Marki Bey) sevgilisinin intikamını almak için yaşlı bir voodoo büyücüsünden yardım alması ile başlayan olaylar üzerine kurulu bir film. Voodoo büyücüsü Mama Celesete ( Zara Cully) ölülerin tanrısı Baron Samedi ( Don Pedro Colley)’nin ruhundan yardım ister. Baron da zombieleriyle birlikte Sugar’a yardımcı olur.

Düşük bütçesine rağmen Sugar Hill korkutucu bir atmosfer yaratabilmeyi başarmış. Fakat filme salt bir korku filmi diyemeyiz, filmde korku unsurunun yanı sıra komedi unsurları da bolca kullanılmış. Bunun yanı sıra filmde birkaç gore sahneye rastlamak da mümkün. Bu filmi seyretmek için en önemli sebeplerden bir tanesi de Sugar’ı canlandıran Marki Bey’in sergilediği unutulmaz performans. Marki Bey’in ilk olarak 1970 yapımı Hal Ashby’in The Landlord filmiyle başlayan oyunculuk macerası çok fazla uzun sürmüyor. Sugar Hill Marki Bey’in oynadığı son filmlerden bir tanesi. 1977-1979 arası gösterimde olan Starsky&Hutch dizisinden sonra da oyunculuğu bırakıyor.

Sugar Hill yönetmen Paul Maslansky’nin ilk ve tek yönetmenlik deneyimi. Kendisi daha çok 70lerde prodüksiyonunu yaptığı Castle of the Living Dead (1964), The She-Beast (1966), Race with the Devil (1975), Hard Times (1975) gibi filmlerle adını duyurmuştur. Ayrıca unutulmaz Police Academy filminin de prodüktörlüğünü yapmıştır.