Film Terminator filminin yarattığı sansasyonu da arkasına alarak dönemin video piyasası  için piyasaya sürülmüş. İş bilir İtalyan istismar filmi yönetmenleri bunu da es geçmemiş ve Sergio Martino tarafından değerlendirilmiş. 60’lı yılların sonu ve 70’li yılların başlarında kariyerinin en iyi işlerine imza atan yönetmen bu filmde tamamıyla ticari kaygıları göz önünde bulundurmuş.

Film Amerika’nın Arizona eyaletinde geçmekte. Uçsuz bucaksız çöl manzaraları,  şiddet sahneleri, anlamsızca gözümüzün içine sokulmaya çalışılan bilek güreşi sahneleriyle baştan sona sıkmadan ilerleyen meraklısı  için hazine değerinde bir fütüristik film. Helikopterli kovalama sahneleri içinse sanırım oldukça fazla para harcanmış. Bu sahnelerin birinde, filmin çekildiği sırada İtalyan oyuncu Claudio Casinelli helikopter kazasında hayatını kaybetmiş.

Film Paco adındaki bir Cyborg’un bir bilim adamını öldürme girişimiyle açılıyor. Daha sonra polis ve FBI’ın da aralarında olduğu grubun arasından sıyrılan Paco kendini Arizona ıssız Arizona çölünün sıcağına bırakır. Burada izbe bir bara gelen Paco Linda ile tanışır. Barda adını İyi”Kötü Film”de sıklıkla duyduğunuz İtalyan İstismar Sinemasının en önemli isimlerinden George Eastman’ın canlandırdığı Raoul Morales ve bir grup kötü adamla karşılaşır. Bundan sonra Paco hem bu kötü adamlarla hem de kendisini bilim adamını öldürmeye programlayanlarla mücadeleye girişir.

Filmle ilgili son olarak bahsetmek istediğim şey ise başrol oyuncusu Daniel Greene. Bugüne kadar bir film için seçilmiş en antipatik kişi kendisidir sanırım. Kaslı vücudu, basık burnu ve ilginç saç modeliyle film boyunca arz-ı endam ederken ekran başında bana da büyük  ıstırap yaşattı.

Link:

Uzun zamandır böyle bir liste yapmak istiyordum. Filmlerle ilgili çok fazla ayrıntıya girmeden B filmlerde boy gösteren akıllara zarar yaratıkları  sizlerle paylaşmak için kolları sıvadım. (Filmlerle ilgili ayrıntılı yazıları ilerleyen günlerde okuyabilirsiniz.)  Listeyi oluştururken belli bir sayı sınırlamasında kalmadım. Fakat kronolojik olarak 1910’lardan 1960’lı yılların  B filmlerden yaratıkları seçtim.

Hollywood’un milyon dolarlık canavarlarına karşın, oldukça ucuza kotarılmış bu canavarlar, günümüz izleyicisine komik gelse de yaratıcılıkta sınır tanımadıkları ortada.

Peki, bu canavarlar nasıl ortaya çıkıyor? B filmler içindeki oluşum süreçleri neler? Bunları birkaç madde altında sıralamakta fayda var;

1.  Çılgın bilim adamları; Çılgın bilim adamları yaptıkları deneylerle B filmlere yaratıklar konusunda oldukça fazla seçenek sunmuşlardır.
2. Radyasyon; Nükleer bir reaktörden sızan radyasyon ya da bir nükleer bombanın yarattığı etki sonucu ortaya çıkan yaratıklar.
3. Bilinmeyen zaman ve mekanlar; Genelde bilinmeyen bir yerde ya da ıssız bir adada geçer. Kimsenin bilmediği bir yerde neyle karşılaşacağını bilmemenin yarattığı merak ve korkudan beslenir. Bilmediğiniz ve bir yerde ya da zamandaysanız karşınıza muhakkak bir yaratık çıkar.
4. Dondurulmuş yaratıklar; Sıkça kullanılan yöntemlerden birisidir. Buzlar altındaki yaratık binlerce yıl sonra yeniden ortaya çıkar.
5. Uzaylılar; B Film yaratıkları arasında popülasyonu en fazla olan canavar grubudur.
6. Efsaneler ve dini inançlardan beslenen yaratıklar.

Yukarıda canavarları  yaratan etkenleri kısaca özetledikten sonra bu canavarların yapısal özelliklerini şöyle sıralayabiliriz:

1. İnsansı Yaratıklar; B Filmlerde en çok başvurulan yaratık çeşididir. Basit bir makyaj     ya da maskeyle bu tarz bir yaratık elde edilebilir.
2. Doğal organizmalar; Prehistorik döneme ait devasa boyutlardaki canlılardır. Bunlar dev bir goril ya da vahşi bir dinozor olabilir.
3. Teknolojik yaratıklar; Bahsedilmek istenen anlaşılacağı üzere Robotlardır. B tipi bilim kurgu filmlerinde sıkça rastlanan yaratıkların başında gelir.
4. Görünmeyen yaratıklar; B filmlerin vazgeçilmezi en ekonomik yaratıklardır. Bir ayak izi, karanlıktaki gölgeler ya da sadece bir sesten ibaretlerdir.

İçinde iki uzaylı kadının olduğu bir uzay gemisi dünyaya gelir. Geldikleri gezegendeki erkekler bir bir ölmeye başlayınca, dünyadaki en iyi erkekleri almak ve gezegenlerine götürmek için gelmişlerdir. Karşılaştıkları kovboy Piporro’yu  (Eulalio Gonzales) kaçırmaya karar verirler. Uzay gemisinde kadınlardan başka tek gözlü bir dev, bir iskelet, bir örümcek ve kan emici, beyni dışarı fırlamış canavarlar vardır. Uzaylı kadınlardan bir tanesi bu canavarları gemiden dışarı salar. Bu arada kovboy Piporro ve diğer uzaylı birbirlerine aşık olmuştur ve canavarları durdurmaya çalışırlar.

La Nave de los Monstruos izlemesi keyifli bir film. Her ne kadar bazı küçük sahne hataları yapılmış olsa da rahatsız edecek türden değil. (örneğin uzaylı kızlardan birisi ve kovboy Piporro uzay gemisine girmek için asansöre binerler ve bu sırada kızın elbisesi gridir. Uzay gemisine girince elbisenin rengi değişmiştir. Ayrıca, uzay gemisi dünyadan ayrıldıktan sonra, uzaydan dünyayı gösterdikleri sahnede, dünyanın üzerinde kuzeyden güneye uzanan çizgileri görüyoruz. Sanki bu çekim için bir küreyi kullanmışlar.)

La Nave de los Monstruos yukarıda bahsettiğim detaylar ile de tipik bir B filminde olması gereken bütün özelliklere sahip bir film. Canavarlar ucuz plastik malzemeden yapılmış ve bugün küçük bir çocuğun gördüğünde bile güleceği türden. Komik olma, güldürme gibi bir kaygısı kesinlikle yok filmin. Fakat diğer Meksika B filmlerinde pek görülmeyecek bazı komik diyaloglar ve şakalar da yok değil. Bunun için filmi altyazılı izlemekte fayda var.

Rogelio A. Gonzalez’in yönetmenliğini yaptığı filmde, Piporro rolüyle Eulalio Gonzalez, uzaylı kadınlar rolüyle de Ana Bertha Lepe ve Lorena Velazquez başrolleri paylaşıyor. Lorena Velazquez’i Wrestling Women vs. the Aztec Mummy ve Santo vs. the Vampire Women’dan hatırlamak mümkün. La nave de los Monstruos’da da güzelliği ve seksiliğiyle oldukça iyi bir performans çıkarmış. Kendisinin aynı zamanda bir zamanların Miss Mexico’su olduğunu da hatırlatayım.

Meksika filmleri ve 50’li yıllara ait bilim kurgu filmlerinden hoşlananlar için iyi bir seçim La Nave de los Monstruos. İyi vakit geçirtecek, eğlenceli bir film.

Link:

Film konusu bakımından döneminin oldukça ilerisinde. 50’li yılların tipik Amerikan bilim kurgu filmlerine baktığımızda genel olarak uzaylıların dünyayı istilası ya da istila çabaları konu edilmekteydi. The Neanderthal Man’de ise çılgın bir bilim adamı olan Prof. Clifford Groves’un ( Robert Shayne) çılgın deneyleri anlatılmakta. Prof. Groves geliştirdiği bir serum ile evrimi tersine çevirmiştir. Mağara adamları ve zeka düzeyleri üzerine çalışan bilim adamı deneyini çeşitli hayvanlar üzerinde denemektedir. Keşfini ilk kez bir insan üzerinde denemek içinse hizmetçisini seçer ve kadın bir mağara kadınına dönüşür. Bunun üzerine serum üzerinde tekrar çalışan çılgın profesör, serumu kendi üzerinde dener ve kendisini de bir mağara adamına dönüştürür. İçgüdüsel olarak etrafına zarar vermeye başlayan Profesör, modern insan gözünde bir ava dönüşmüştür. Filmde doktorun laboratuarında geçen sahneler, hareketleri ve yüz ifadeleri 1985 yapımı Stuart Gordon’ın Re-Animator filmine de ilham kaynağı olmuştur.

Filmin makyajları, bir önceki yazıma konu olan, korku ve bilim kurgu sinemasının kötü  ünlü makyaj uzmanı Harry Thomas’a ait. Dönüşüm sahneleri ve mağara adamı makyajı oldukça komik. Ayrıca oyunculuk da bir B film standartlarında. B filmlerinde genel olarak gördüğümüz zayıf oyunculuk, teknik yetersizliklere rağmen senaryo çoğu popüler filme göre başarılı ve diğer filmlere de esin kaynağı olacak türden. Zira kıyıda köşede kalmış birçok B filminin de günümüz sineması üzerindeki etkileri yadsınamaz.

Filmin yapımcılığını  üstlenen Aubrey Wiseberg ve Jack Pollexfen, aynı zamanda filmin senaryosunu da yazan kişiler. İkili 50 ve 60’lı yılların kült B korku ve bilim kurgu filmlerinde gerek bir arada gerekse ayrı çalışmalarıyla tanınmakta. Gerçek klasikler olan The Man from Planet X, Daughter of Dr. Jekyll, Captive Women ve The Atomic Brain bunlardan bazıları.

Yönetmen koltuğunda ise Ewald André Dupont ismini görmekteyiz. Yönetmenin bu filmle birlikte iki filmini izlemiş olmama rağmen yaptığım kısa araştırmada E. A. Dupont’un kaliteli yapımlara özellikle dramlara imza attığını görüyoruz. Zira izlediğim diğer filmi  Varieté (1925) Alman sinemasında ekspresyonist akımın öncü filmlerinden biridir. Yönetmen ise Almanya’daki film endüstrisinin kurucularındandır. 1916 yılında bir gazetede köşe yazıları yazmaya başlayan E. A. Dupont bu dönemde senaryolar da yazmaya başlıyor ve ilk filmini 1918 yılında çekiyor. Birçok sessiz filme imza atan yönetmen daha sonra İngiltere’ye ve oradan da Amerika’ya geçer.

]]> http://iyikotufilm.com/the-neanderthal-man-1953/feed/ 0 http://iyikotufilm.com/satanik-1968/ http://iyikotufilm.com/satanik-1968/#comments Thu, 10 Dec 2009 20:09:31 +0000 Tolga Demirtaş http://iyikotufilm.com/?p=1948 Satanik, isminin çağrıştırdığı gibi içinde Şeytani unsurları içeren bir korku filmi değil. Film aynı yıl çevrilen Mario Bava’nın “Diabolik”i gibi maskeli bir çizgi roman kahramanının adaptasyonu. Yönetmenliğini Piero Vivarelli’nin yaptığı filmin başrollerinde ise Magda Konopka, Julio Pena, Umberto Raho, Luigi Montini yer alıyor. Satanik yüzündeki biçimsiz yaralardan kurtulmak isteyen Dr. Marnie Bannister (Magda Konopka)’in hikayesini anlatmakta.

1964 yılında İtalyan çizgi roman yazarı Max Bunker ( ya da bir diğer ismiyle Luciano Secchi) “Killing” isimli bir seriye başlar. Killing’in her kitapta olmasa da bazılarında alt başlık olarak Satanik ismi geçmekteydi. Seri, başka birçok İtalyan çizgi romanına ilham kaynağı olan 1911 yılında yayımlanan Fransız çizgi romanı Fantomas’dan esinlenmekteydi. Fantomas’da da başroldeki erkek karakter iskelet görünümlü bir kıyafet giymekteydi.

Yönetmen’in Satanik’ten öncede Mister X (1967) adında Diabolik tarzında bir casus filmi daha var. Satanik’ten sonra birkaç Emanuelle filmine imza atan yönetmen Piero Vivarelli ve yapımcı/senarist Eduardo Manzanos Brochero çizgi romanı filme çevirirken oldukça özgür davranmış. Çünkü filmde erkek bir kahraman yok, hatta iskelet görünümlü kıyafet giymiş birisi de yok.  Filmde yukarda da belirttiğim gibi Dr. Marnie Bannister’in hikayesi anlatılmakta. Dr. Bannister yüzündeki yaralardan kurtulmak istemektedir.

Madrid’de yaşayan tanıdığı bir bilim adamı hayvanlar üzerinde hücreleri yenileyen bir formül geliştirmiştir. Hayvanlar üzerinde oldukça etkili sonuçlar veren bu formül, hayvanları oldukça agresif yapmaktadır. Bu sebeple profesör Dr. Bannister’in isteğine rağmen bu formülü bir insanın üzerinde denemeyi kabul etmez. Bannister profesörü öldürür ve formülü kendi üzerinde uygular. Çok güzel genç bir kadın olur, fakat aynı zamanda bir katile dönüşmüştür.

Filmin senaryosu oldukça eğlenceli, fakat yönetmenin yeterli beceriye ve paraya sahip olamamasından dolayı oldukça eksik kalmış.  Makyaj konusunda da filmin ana karakterine uygulanan makyaj oldukça basit. Filmin başında makyajla yaşlandırılmış kadını gördüğümüzde filmin ilerleyen dakikalarında bir şekilde gençleşmiş olarak karşılaşacağımızı tahmin etmek olası.

60’ların casus filmlerini özellikle içinde bilim kurgu öğelerini barındıranları seviyorsanız Satanik izlemesi keyifli ilginç bir yapım.

Öteki Sinema‘da yazdığım yazıdır.

Link:

Bilim kurgu türü özellikle 50’li yıllarda Amerika’da çok fazla işlenmeye başlamıştır. Bu dönemde soğuk savaşın etkisiyle atom bombası filmlerinde başka gezegenlerden gelen ve dünyayı ele geçirmek isteyen uzaylılar ya da devasa boyutta canlılar boy göstermekteydi. Soğuk savaş yılları Amerika’nın yayılmacı politikası için uygun bir ortam hazırlamıştı. Bu ideolojide bilim kurgu türünü bir araç olarak kullanmıştır. Bunu da 50-60 yıllarda çekilen birçok bilim kurgu filminde hissetmek mümkün. Bu filmlerde düşmana karşı silahlı güç mutlaka kullanılmış ve Amerikan ordusunun dünyanın refahı için her zaman ileri teknoloji ürünü silahlarla donatılması gerekliliği vurgulanmıştır.

1957 yapımı bu siyah-beyaz Amerikan filminin konusu kısaca şöyle; başka bir gezegenden gelen devasa büyüklükte bir kuş insanlık için büyük bir tehlike yaratmaktadır.  Radarlar tarafından görülemeyen bu kuş, uçakların ortadan kaybolmasına sebep olmakta,  Washington ve New York’da şehri, binaları yıkıp geçmektedir.

The Giant Movie bir B filminde olması gereken neredeyse her şeyi içinde barındırıyor: komik bir canavar, kötü diyaloglar, bir araya getirilmiş anlamsız görüntüler ve efektler, mantıksız bir senaryo. Zaten film sinema tarihine yapılmış en kötü filmlerden biri olarak geçmiş, canavar da en kötü canavarlardan biri olarak. Canavar kuş insanları korkutmanın aksine güldürecek türden bir yaratık. Uzun boynu, kafasındaki tek tük saç telleri, dişleriyle sanki Susam Sokağı’ndaki Minik Kuş’un bir diğer eşi. Filmin başrol oyucularından Morrow bir röportajında belirttiğine göre, oyuncular film çekimi boyunca canavarın nasıl bir şey olduğunu, neye benzediğini hiç görmemişler. Ta ki filmin prömiyerine kadar. Sinema salonunda film gösterilirken, seyircinin canavar her göründüğünde gülmesi üzerine Morrow sinema salonunu terk etmiş ve kendisini bir tanıyan çıkacağı düşüncesiyle hayli utanmış.

Link:

The Sexplorer ya da bilinen diğer adıyla The Girl From Starship Venus tipik bir İngiliz filmi. Film bir İngiliz filmi olmasına rağmen çekildiği dönemde İngiltere’de çok fazla ilgi görmemiş, fakat Amerika’da özellikle Drive-In sinemalarda ilgiyle karşılanmış. Film softcore erotik sahneler ve tipik İngiliz komedilerinden aşina olduğumuz diyalogları içeriyor.

Filmimiz bir dış ses eşliğinde uzay görüntüleriyle açılıyor. Purple gezegeninden bir araştırma ekibi Dünyamıza araştırma için gelmektedir. Fakat geldikleri uzay aracı alışılmışın dışında, bir UFO değil metal bilye şeklinde bir cisimdir. Bilye yeryüzüne, Londra’nın arka caddelerinde bir su birikintisine iniş yapar. Su ile temas ettikten sonra birden karşımızda Explorer (dönemin Alman erotik modellerinden Monika Ringwald)’ı görürüz. Explorer aniden soluğu bir masaj salonunda alır. Olan bitene yabancı olan Explorer meraklı gözlerle etrafını süzmektedir. Masaj salonu, seks shop, seks filmi gösterimi yapan bir sinema salonunda yaşadığı küçük birkaç maceradan sonra bir çamaşırhanede iyi kalpli Lecher (Mark Jones) ile tanışır. Lecher gidecek yeri olmayan bu tuhaf kadını evine kabul eder. Fakat Explorer geldiği bu yenidünyayı tanımak istemektedir ve onun bu saf halinden faydalanmak isteyen etrafta birçok erkek vardır…

Filmde Explorer’ı yönlendiren erkek dış ses vardır ve telepatik bir şekilde konuşmaktadırlar. Explorer’a ne yapması gerektiğini söylemekte ve onu yönlendirmektedir. Aralarında oldukça komik diyaloglar da geçmekle birlikte filmin sonunda Explorer’ın artık bu sesi dinlemeyişi ve kendini Lecher’ın kollarına bıraktığı sahne ise filmin en feminist sahnesi olarak karşımıza çıkmakta. Explorer burada artık kendine yön veren bir erkeği değil, kendi duygularının sesini dinleyecektir.

Filmde Explorer rolünü canlandıran Monika Ringwald Alman bir model ve bu rol kendisinin ilk ve tek başrolü. Health and Efficiency dergisinin modeli olmasının yanı sıra The Benny Hill Show’da da yer almış.  Her ne kadar The Sexplorer’da başrolü oynasa da bu da onu bir star yapmaya yetmemiş ve 1978’de evlenerek kariyerine son noktayı koymuş.

Filmin yönetmeni Derek Ford ise 70lerde çevirdiği düşük bütçeli seksploitation filmleriyle (The Wife Swappers, Keep It Up, Jack!, What’s Up Nurse) tanınıyor. İngiliz yönetmen kariyerine ilk olarak erkek kardeşi Donald Ford ile televizyon ve radyolar için yazdığı senaryolar ile başlamış. Yönetmenliğe geçişi ise 60ların sonunda yapımcı Stanley Long ile çalışmaya başlamasıyla olmuş. Yönetmenliği 80lerde bırakan Ford, bu tarihten sonra iki kitap yazmış.

Link:

Film 1661 yılında Meksika’da geçmekte. Baron Vitelius D’Estera (Abel Salazar) Meksika Engizisyon Mahkemesi tarafından büyücülük yaptığı gerekçesiyle ceza alır ve canlı olarak yakılır. Cezası gerçekleşmeden önce Baron, bir kuyrukluyıldız görür ve o an kendisine yapılanların intikamını alacağına yemin eder. 300 yıl sonra, aynı kuyrukluyıldız tekrar geçer ve bu sefer Baron’u beyin yiyen, korkunç bir canavar olarak intikam alması için geri getirir.

El barón del terror’ü orijinal kılan en önemli özellik, başka bir korku filminde örneğine rastlamanın güç olduğu ilginç canavar karakteri. Bunu yanı sıra filmde Baron’un inanılmaz bir cinsel çekiciliği vardır. Kurbanı olan kadınların hepsinde bir cinsel istek uyardıktan sonra çatallı diliyle kurbanlarını öldürür. Erkek kurbanlarını ise hipnotize ederek etkisiz hale getirir. Hipnotize ederken Baron’nun gözlerinde çakan şimşek görülmeye değer. Karşısında birinin Baron’un yüzüne fener tuttuğu açıkça belli oluyor.

Asil ve centilmen bir karakter tipi çizen Baron’u Vampir filmlerindeki Dracula karakterine benzetmek mümkün. Yine yukarıda da bahsettiğim gibi dönemin birçok Vampir filminde rastlayacağımız bastırılmış cinsellik bu filmde de etkisini hissettiriyor.  Baron’u canlandıran Abel Salazar hakkında birkaç şey söylememekte sanırım haksızlık olur. Abel Salazar dönemin korku filmlerinde boy gösteren bir karakter ve El Baron del Terror filminde de oldukça iyi bir oyunculuk çıkarmış. Bazı sahnelerdeki yüzündeki o hissiz, soğuk bakış ve karizmasıyla rolünün hakkını fazlasıyla verdiğini söylemek gerek. Bir aktör için performansına ilave olarak sesini de kullanması önemli bir avantajdır. Fakat Salazar Meksika dışında gösterilen çoğu filminde dublajlı olarak seyirci karşısına çıkmıştır; yinede seyirciyi bakışları ve mimikleriyle etkilemeyi başarmıştır. Filmle ilgili küçük bir ayrıntı da filmin yapım şirketi olan Cenematografica ABSA dönemin popüler korku film şirketidir ve sahibi de Abel Salazar dır.

Ayrıca filmde 17.yy görüntülerini yansıtan Gotik atmosfer çok başarılı. Aynı zamanda film Mario Bava’nın başyapıtlarından La Maschera Del Demonio’dan (1960) da esinlenmeler içeriyor. Yönetmen Chano Urueta Gotik Korku ile bilim-kurguyu çok iyi harmanlayıp iyi bir iş çıkarmış.

El barón del terror her ne kadar yapılmış en iyi Meksika korku filmi olmasa da izleyiciye keyif veren, kült korku filmleri severlerin izlemesi gereken bir film.

Link:

Korku filmlerinin odak noktasını oluşturan figürler hep yarı yarıyadır. Yarı hayvan yarı insan, yarı ceset yarı canlı, yarı canavar yarı tanrı gibi. Bu yaratıklar mantık dışı ve düşsel ürünlerdir. Korku unsuru yaratan ana tema ise yaratığın ne olduğunun kimse tarafından bilinmemesidir. Amaç, yaratığın kahraman tarafından yok edilmesine kadar geçen süre içinde seyircinin heyecanlanmasını sağlamaktatır. Canavarlar evrenseldir. Bunlar dünyanın her ülkesinde insanlar tarafından ilgiyle karşılanmaktadır. Olaylar mantıksal olabileceği gibi mantık dışıda olabilmektedir ki bir korku filmi izleyicisi için bunun çokta önemi yoktur.

King Kong sinema tarihinin en ünlü canavarlarının başında gelmektedir. Giovanni Scognamillo’nun da dedigi gibi: “Güzel ve çirkin, ya da bir güzelin gönlünü çalan bir canavarın aşk öyküsü” bu filmin çıkış noktasıdır.

İlk King Kong filmi 1933 yapımı “King Kong” tur. Filmde bir film ekibinin ıssız bir adaya film çekmek için gitmesi ile gelişen olaylar anlatılmaktadır. Film ekibinden genç bir kadın adadaki yerliler tarafından kaçırılır ve adada yaşayan dev gorile kurban edilmek istenir. Fakat beklenmedik bir şey olur ve dev gorilimiz genç kadına aşık olur. Daha sonra genç kadın film ekibi tarafından kurtarılır ve dev goril zincirlenerek tutsak alınır. Dev gorili New York’a getiren film ekibi gorili burada insanlara sergiler.Sergilendiği alanda aşık olduğu genç kadının başka bir erkek tarafından rahatsız edildiğini gören gorilimiz zincirlerinden kurtulur. Genç kadını da yanına alarak kendi adasında yaşadığı dağları en çok andıran mekan olan bir gökdelenin tepesine çıkar. Askeri ucakların açtığı ateşten zarar görmesin diye genç kadını korur ve daha sonra askeri uçakların açtığı ateş sonucu ölür. Genç kadına olan aşkı gorilin hayatına malolmuştur.

Devam Filmleri, Taklitler ve Türevleri

King Kong’un yarattığı sinemasal etkiden sonra filmin tekrarları, taklitleri değişik türevlerinin de ortaya çıkması kaçınılmaz oluyordu. Kulaktan kulağa yayılıp sonunda anlamı bozulan bir cümle gibi King Kong filminin de farklı olarak anlatıldığı ve işlendiği bir çok film yapılmıştır. Yapılan bu filmler kimi kesimler tarafından beğenilse de (benim gibi çok küçük bir azınlık) kimi kesimler tarafından ise alay konusu olmuşlardır.

1933 yapımı ilk King Kong filminin devamı hiç vakit kaybedilmeden aynı yıl The Son of King Kong adıyla çekilmiştir. Film ilk film kadar ilgi görmemiş ve ilk filmden farklı olarak komedi unsurları ile ön plana çıkmıştır. Takip eden devam filminin konusu ise ilk filmdeki ekip dev gorili buldukları adaya tekrar geri dönerler ve bu sefer dev gorilin yavrusu ile karşılaşırlar. Bir diğer film ise 1949 yapımı yönetmenliğini Ernest B. Schoedsack’ın yaptığı Mighty Joe Young‘dır. Filmde dev gorilin boyutları diğer filmlerdekilerin aksine daha makul ölçülerdedir. Hatta bu filmin King Kong filmleri içerisinde “canavar” olmayan olarak nitelendirildiğini söylemeliyim. Kaiju filmleri ile popüler olan Japon sinemasına baktığımızda ise King Kong filminin orada da çeşitli formlarda varolduğunu söylemek yanlış olmaz. Bunlardan birisi 1938 yapımı kayıp film statüsündeki Kingu Kongu‘dur. Yine Japonlar 1962 yılında ünlü canavarları Godzilla’nın karşısına Amerikayı temsilen King Kong’u çıkarmışlar ve Kingu Konga tai Gojira (King Kong vs. Godzilla) adında bir film çekmişler. Bununla da kalmamışlar ve 1967 yılında yönetmenliğimi Ishiro Honda’nın yaptığı Kingu Kongu no gyakushû (King Kong Escapes) adlı filmi çekmişlerdir. Fakat King Kong filmleri içinde belkide en kötüsü ve “trash” olarak nitelendirebileceğimiz bir başka film ise 1969 yapımı yönetmenliğini David L. Hewitt’in yaptığı The Mighty Gorga filmidir. Yönetmenin diğer popüler kötü filmleri gibi (The Wizard of Mars (1965), Dr. Terror’s of Gallery of Horrors (1967))The Mighty Gorga’da meraklıları tarafından el üstünde tutulmaktadır. Filmin konusuna kısaca değinecek olursak özünde diğer filmlerle benzerlik gösterdiğini söyleyebilirim. Bir sirk patronu olan Anthony Eisley büyük bir gorilin varlığından haberdar olur ve onu bulmak için Hindistan’ın yağmur ormanlarında bu dev gorili aramaya koyulur. Fakat şunu belirtmem gerekir ki Gorga’yı gördüğünüzde kendinizi gülmekten alamayacaksınız.

İngiltere yapımı Konga (John Lemont, (1961)) filmi ise Türk sinema severler için ilginç bir özellik taşımaktadır. Film 1961 yapımı olmasına karşın  ülkemizde 1976 yılında sinemalarda gösterilmiştir. Bunu sebebi ise o dönemlerde King Kong filminin yeniden çevriminin yapılmasıdır. Uyanık ülke insanım bunu fırsat bilip bu 1961 yapımı filmi 1976 versiyonu gibi Türk halkına pazarlamıştır.

1976 yılında yeniden çevrimi yapılan King Kong’un yönetmen koltuğunda ise John Guilermin oturmaktadır. Film ilk filme olabildiğince sadık kalmış fakat bazı yenilikler de getirmiştir. Adaya gidenler bir film ekibi değil, petrol arayan bir petrol şirketidir. Yine bu versiyonda Gorile olan sempati dahada artmış, genç kadınla goril arasındaki ilişki daha da yoğun olarak işlenmiştir. Örneğin; genç kadın son sahnede dev gorile ateş açacakları sırada canlı kalkan olmak istemiştir.

1976 yılında çevrilen bu uyarlama beraberinde düşük bütçeli başka filmleri de getirdi. Bunlardan en önemlisi yine İngiliz yapımı olan ve Komedi-Müzikal havasında çekilen Queen Kong (1976) filmidir. Bu filmle dev goril ilk kez dişi olarak tasvir edilmiştir. Bu filmden 10 yıl sonra 1986 yılında ise 1976 yapımı filmin devamı çekilmiş (King Kong Lives) ve bu filmde de King Kong ikinci kez dişi olara beyaz perdede yerini almıştır.

Bir grup bilim adamı terk edilmiş halde bir uzay gemisi bulurlar. Geminin içine baktıklarında insan görünümlü uzaylılarla karşılaşırlar. İçlerinden bir kadın hariç hepsi ölmüştür.Kadını dünyaya getirirler. Neeya isimli bu uzaylıyla ilgili ne yapacaklarını düşünen bilim adamları ve bazı devlet görevlileri, kadının üzerinde çalışmalar yapma konusunda hemfikirdir. Fakat kadınla iletişim kurmak imkansızdır ama oldukça kuvvetli telekinetik yetenekleri vardır. Uzaylı kadının araştırmayı yapacak bilim adamının evinde onun ailesiyle birlikte yaşamasına karar verilir.

To The Stars By Hard Ways, 1981 yapımı bir Sovyet bilim-kurgu filmi. Dönemin çoğu Sovyet bilim-kurgu filminde olduğu gibi teknik donanım, efektler oldukça yetersiz. Tabii ki bu durum düşük bütçenin bir sonucu. Sovyet Rusya’sında bir film endüstrisinin olmadığını söylemek pek de yanlış sayılmaz. O dönemde film yapımcıları yapmak istedikleri filmleri ilk olarak Kültür Bakanlığı’nın denetiminden geçirmek zorundaydı. Eğer film denetimi geçerse, devletin bütçesinden bir miktar para film yapımcısına verilip filmi çekmesi sağlanıyordu. Bilim-kurgu filmlerinin neredeyse tamamı ise politik sebeplerden dolayı bu denetimi geçememekteydi, bu nedenle oldukça düşük bütçeyle bilim-kurgu filmlerini çekmek durumunda kalıyorlardı. Düşük bütçenin yanısıra bir diğer etki de Sovyet Rusyası’nın ancak 80lerin sonuna doğru başka bir ülkenin yapımı filmlerle tanışmış olmalarıdır. Bütün sınırların kapalı olması, kaçak ürünlerin ender bulunması ve illegal olması yeniliklerle tanışmalarına engel oluyordu. Sovyet filmlerini, Batılı filmlerden ayıran en önemli özellik tabii ki kültür farklılığı ve yapıldıkları dönemin şartları. Orijinal Solaris’de olduğu gibi hem günümüz Rusyası’nda hem de Sovyet Rusyası’nda yapılan bilim-kurgu filmlerinde hep bir felsefik taraf var olmuştur.

Filmin senaryosu ünlü bir Rus bilim-kurgu yazarı olan Kir Bulichev’e ait. Yönetmeni ise Richard Victorov. Yönetmenin Rusya’da kült sayılan iki bilim-kurgu filmi daha var: Moskva-Kassiopeya (Moscow to Cassiopeia) ve Otroki vo Vselennoj (Youths in the Universe).

Filmin düşük bütçesinin en belirgin hissedildiği sahne ise uzayda geçen bir sahnede oyunculardan birinin ağzından çıkan baloncuğu görmemiz. Filmin uzay hissini yaratmak için suyun altında çekilmiş olması ve yönetmenin bu sahneyi filmden çıkartmaması oldukça ilginç olmuş.