80’lerin video furyası döneminde çok dikkat etmesem de, 90’larla birlikte özel televizyon kanallarının ortaya çıkması ve günümüzden daha cesur filmlere yer vermesiyle tanıştım Emmanuelle ile. Ergenliğe geçişin ilk dönemlerinde film benim için sadece soft core bir film olarak gözükse de sinema tarihi açısından çığır açan filmlerden birisi olduğu gerçek.

Seks filmlerinin başlangıcının 1900’lü yıllara kadar uzandığını söylemek mümkün. 60’lı yıllarla birlikte başlayan özgürlükçü söylem sinemada da kendine yer buldu. İsveç, İsviçre ve Danimarka gibi ülkelerle başlayan bu hareket daha sonra Amerika ve Avrupa sinemasının önemli kalelerinden  İngiltere’ye kadar uzandı. Fakat filmlerin ortak bir sorunu vardı; filmler tamamen çıplaklık üzerine kurulu ve sadece çıplaklık-seks tabusunu yıkmaya yönelik, bir şey anlatmayan filmlerdi.

1974 yılına geldiğimizde Emmanuelle bu tarz filmler içerisinde bir çığır açacaktır. Aslında film 1959’da yayınlanan aynı isimdeki bir romandan uyarlama. Tayland’da bulunan Fransız büyükelçisinin eşi Emmanuelle Arsan tarafından yazılan roman o dönemde film kadar ses getirmiştir. (E. Arsan’ın kendi yaşadıklarından yola çıkarak yazdığı düşünülmektedir.)

Filmin konusu kısaca şöyle: Emmanuelle genç ve güzel bir mankendir. İşi yüzünden Fransız büyükelçiliğinde çalışan eşinin yanında çok sık bulunamamaktadır. Kocasını ziyarete gittiği Tayland’da cinselliği yeniden keşfedecektir. Birbirleriyle oldukça farklı bir ilişkisi olan çift, cinsel isteklerini sınırsız ve özgürce başkalarıyla da yaşayabilmektedirler. Eşinin başkalarıyla birlikte olmasından haz duyan Jean, onun bir gün başkasına aşık olabileceğini düşünmemektedir. Düşünmediği şey başına gelir ve Emmanuelle bir gün başka birine aşık olur. Bunu öğrenen Jean ilişkililerini tekrardan yoluna koymak için eşine, bir nevi bir “sex coach” tutar. Bundan sonrası ise Emmanuelle için bazen acı, bazen de arzu dolu dakikaların başlangıcı olacaktır. (daha fazla…)

80ler deyince aklıma gelen ilk filmlerden biriside They’re Playing with Fire (1984) filmidir. Ülkemizde video piyasasında “Ateşle Oynama” adıyla gösterilen filmin başrollerinde 80lerin b-film kraliçelerinden Sybil Danning’in oynaması da filmi benim için özel kılan sebeplerden bir tanesidir. O dönemde filmden ziyade afişi beni çok etkilemişti. Filmin bir diğer şanslı başrol oyuncusu Eric Brown. Neden mi şanslı? 17 yaşında Sylvia Kristel’le erotik bir komedide oynadıktan üç yıl sonra yine bir erotik bomba Sybil Danning’le başrolü paylaşmak en büyük şans bence.

Sybil Danning 80lerin en gözde erotik yıldızlarından genelde b filmlerde boy gösteren oyuncu, Malibu Express, Battle Beyond the Stars, Reform School Girls, Chained Heat gibi filmlerdeki başarısıyla dönemin kült oyuncuları arasında yerini almıştır. Günümüzde de Jump!, Grindhouse, ve Rob Zombie’nin Halloween gibi filmlerinde beyaz perdede tekrar boy göstermekte.

Filmin konusu kısaca şöyle; Diane Stevens (Sybil Danning) üniversitede çalışan bir profesördür. Kocası Eric ise zengin bir aileden gelmektedir. Eric ve Diane, Eric’in ailesinin mirasına erkenden konmak için Diane’in okuldan öğrencisi Jay Richard’ı kullanırlar. Jay saf bir tiptir ve Diane tarafından baştan çıkarılır. (daha fazla…)

Black Emanuelle 70’lerin tipik İtalyan sinemasının örneklerinden bir tanesidir. İtalyan sineması bu dönemde dünya sinemasında gerçekleşen trendleri kendi sinemasal üslubuna göre yeniden yorumluyordu. Black Emanuelle de bu dönemde çekilen Sylvia Kristel’ın oynadığı Emmanuelle’nin bir uyarlamasıdır.

Film orijinal Emmanuelle filmine her ne kadar konu bakımından sadık kalsa da, orijinalinden daha sert bir filmdir. Bu arada şunu da belirtmekte fayda var ki, orijinal filmden bir farkı da yasal zorlukların önüne geçmek adına filmin isminde ufak bir hileye başvurulup bir “m” in kaldırılmasıdır.

Laura Gamser filmde bir fotoğrafçı olan Emanuelle’yi oynuyor. Emanuelle bir iş için Afrika’ya gider. Aslında bu sebepsiz bir gezidir. Emanuelle genelde bütün gününü partilerde, havuzda ve seks yaparak geçirir.

Film bir Sexploitation klasiği ve sinematografi oldukça iyi. Ayrıca Afrika’nın vahşi yaşamını gösteren oldukça güzel görüntüler içermekte. Ve Nico Fidenco’nun müzikleri de filmin ucuzluğuna ayrı bir hava katmış. (daha fazla…)