iyiköfüfilm

23
Ağu
2017

Mom and Dad (1945)

İstismar Filmleri kategorilerinde yayınlandı.

mom and dad 1945Mom and Dad, çevrildiği dönemlerde oldukça ses getirmiş istismar filmlerinden birisi. Yapımcısının Kroger Babb olması o dönemde yarattığı sansasyonun etkilerini göz önüne alırsak gayet normal gözüküyor. Kroger Bobb döneminin ünlü bir yapımcısı. ABD’de ki sıkı sansür kurallarını, yasal boşlukları iyi değerlendirerek aşan Kroger bu dönemde “Sex Education” ve “Sex Documantaries” tarzı istismar filmleri sayesinde hatırı sayılır bir şöhret ve gelir elde etti.

William Beaudine’in yönetmenliğini yaptığı Mom and Dad (1945), Sex Education ya da Sex Hygiene olarak nitelendirilen bir yapım. Tıpkı High School Girl (1934), Sex Madness (1937), The Birth of a Baby (1938) ve No greater Sin (1941) filmleri gibi. Sex Hygiene filmleri Amerika Birleşik Devletleri’nde çıplak bir kadın bedenini beyazperdede görmenin yolu gibiydi. Sex Hygiene filmlerinde genelde topluma, özellikle gençlere cinsellik, doğum kontrol gibi konularda eğitim vermek bahanesi altında çıplaklık ve seks konuları işlenirdi.

Mom and Dad, pilot Jack Griffin (Bob Lowell) ve genç liseli kız Joan Blake (June Carlson) ile ilişki yaşar. Bu ilişkiden sonra Joan annesinden kendisine seks konusunda eğitici kitaplar vermesini ister fakat annesi yaşı küçük olduğu için bunu reddeder. Joan, pilot sevgilisi Jack’in bir kaza sonucu hayatını kaybetmesinden sonra büyük bir umutsuzluğa kapılır. Bir gün Joan elbiselerinin vücuduna küçük geldiğini hisseder ve hamile olduğu ortaya çıkar. Joan, Carl Blackburn adındaki öğretmeninden tavsiyeler alır. Blackburn, kızın hamileliği konusunda Joan’ın annesini sorumlu tutar ve çocuklara cinsel eğitimin önemini vurgular. (daha&helliip;)


14
May
2010

İstismar Filmleri

İstismar Filmleri Kavram-Kuram-Fenomen kategorilerinde yayınlandı.

Exploitation film genellikle dehşet verici konular ‘istismar edilerek’ geliştirilen bir film türüdür. “Exploitation” terimi film piyasasında oldukça yaygındır; promosyon ve reklam anlamında her türden film için kullanılır. Bu filmler büyük bir star, özel efektler, seks, şiddet, romantizm gibi bir anlamda sömürecek konulara ihtiyaç duyarlar.  Buna rağmen bir exploitation filmi ağırlıklı olarak sansasyonel reklamcılığa ve filmin gerçek kalitesinden ziyade tasvir edilen konunun geniş ve dehşet verici bir şekilde abartılı aktarımına dayanır. Exploitation filmleri genellikle her bakımdan düşük kalitede filmlerdir. Ancak durum her zaman böyle değildir. Exploitation filmleri bazen ciddi anlamda ilgi toplar ve popüler olurlar.

Tarihçe

Exploitation filmlerde, müstehcen ya da açık seçik seks sahneleri, sansasyonel şiddet, hap kullanımı, çıplaklık, tuhaf ve korkutucu şeyler, kan, gariplik, yıkım, isyan ve kargaşa en önemli özelliklerdendir. Bu tür filmler sinemacılığın ilk günlerinden beri çekilse de ABD ve Avrupa’da genel anlamdan sansürün ve sinema kurallarının yumuşaması ile birlikte, 1960 ve 70’lerde popülerleşmişlerdir. Ayrıca yapımcılar televizyon nedeniyle kaybettikleri izleyicinin ilgisini çekmek için sansasyonel öğeler kullanmıştır. Çoğu tiyatrolarda oynanamayacak ve ABD’de NC-17 derecesi alamayacak denli düşük bütçeli filmlerdir. 1990’lardan beri exploitation filmler, türü para-sinema olarak adlandıran akademik çevrelerin de dikkatini çekmektedir.

Exploitation” sözcüğü çok geniş anlamda tanımlanır ve filmin asıl içeriğinden ziyade seyircinin filmi algılaması ile ilgilenir. Hays Code’u geçemeyen sanat filmleri ve exploitation filmler genelde aynı salonlarda gösterildiği için ilgi çekici malzeme ve sanatsal içerik genelde bir aradadır. Explioitation filmler, filmlerinde saldırganlık öğesi baskın olan ve “saygın olmayan” malzemeyi cesurca işleyen ünlü Avrupalı yönetmenler Derek Jarman, Luis Buñuel, ve  Jean-Luc Godard sayesinde gelişmiştir. Stanley Kubrick‘in A Clockwork Orange, Tod Browning‘in Freaks ve Roman Polanski‘nin Repulsion filmi dâhil olmak üzere klasik olarak adlandırılan pek çok filmde seks, şiddet ve exploitation filmleri ile bağdaştırılan şok vardır. Buñuel’in Un chien andalou filmi modern splatter filmine özgü öğeler içermektedir.  Eğer Carnival of Souls Avrupa’da çekilmiş olsaydı sanat filmi olarak, öte yandan Eyes Without a Face Amerika’da çekilseydi düşük bütçeli bir korku filmi diye sınıflandırılacağı iddia edilmektedir. Sanat filmlerinin ve exploitation filmlerinin seyircisi Hollywood’un sunduklarını genelde reddeder. (daha&helliip;)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

İyiKötüFilm Hakkında
İyiKötüFilm Röportajlar
İyiKötüFilm Bağlantılar
Extreme Haribo Giallo For Dummies Immoral Tales Kahramanlar Sinemada Korkucu Once upon in a time in Western Öteki Sinema Sinematik Ters Ninja

İyiKötüFilm Feeds


İyiKötüFilm
yeni