iyiköfüfilm

3
Mar
2012

Nude on the Moon (1961)

İstismar Filmleri kategorilerinde yayınlandı.

Nude on the Moon, yönetmenliği ve senaristliği Doris Wishman ve Raymond Phelan’a ait 1961 yapımı bir sexploitation filmi. Yapımı 1960 yılında tamamlanan filmin başrollerinde ise Marietta, William Mayer, Lester Brown, Pat Reilly ve Ira Magee yer alıyor.

Amerikalı yönetmen Doris Wishman, 60 ve 70’ler boyunca birçok Amerikan seksploitation filmine imza atmış bir isim. Ayrıca kendisi “dişi Ed Wood” olarak da tanınıyor. Wishman sinema tarihinin en üretken kadın yönetmenlerinden bir tanesi. Nude on the Moon filminin yapımcılığı da kendisine ait. Kariyerinin ilk dönemleri olan 60-65 yılları arasında çektiği nudist filmlerle, 65-70 arasında ise seksploitation filmleriyle adından söz ettiren yönetmen Wishman, Nude on the Moon filminde O.O.Miller takma adıyla biliniyor.

Aynı zamanda Moon Dolls adıyla da bilinen film, Wishman’ın yapımcılığı ve yönetmenliğini yaptığı sekiz nudist filmden ikincisi. Özellikle 1950’li yılların sonu ve 60’ların başı boyunca sıkça karşılaştığımız ve Nudist camp olarak da adlandırılan tür, exploitation türünün bir alt türü. Nude on the Moon, türün filmlerinden farklı konusuyla ayrışıyor. Wishman, Ay’da yaşayan çıplak bir toplumun hikayesiyle farklı bir bakış açısı getiriyor filme.

Dr.Huntley (Lester Brown) ve Profesör Nichols (William Mayer) aya gönderecekleri bir roket üzerinde çalışmaktadırlar ve çalışma başarıyla tamamlanır. Ay’a ulaştıklarında, çorak bir araziyle karşılaşmayı beklerken bunun tam tersine adeta bir cennet bahçesiyle karşılaşırlar. (daha&helliip;)


Orgy of the Dead, yönetmenliğini Stephen C. Apostolof’un yaptığı ve senaryosu Ed Wood’a ait bir film. Korku ve erotizmin iç içe geçtiği filmin senaryosu, Ed Wood tarafından kendi romanından beyazperdeye adapte edilmiş. Filmin başrollerinde ise Jeron Criswell Konig ve Pat Barrington yer alıyor. Jeron Criswell Konig, sahnede The Amazing Criswell adıyla bilinen bir medyum aslında. Rol aldığı az sayıdaki filmde de genellikle kendisini oynamış. Yine Ed Wood’un Plan 9 From Outer Space filminden kendisini hatırlamak mümkün. Pat Barrington ise bir burlesque dansçısı.

Yönetmen Stephen C. Apostolof ise Bulgar kökenli bir Amerikalı. Burgaz’da dünyaya gelen yönetmen hayatının bir dönemini de İstanbul’da geçiriyor. Fakat bir cezaevinde. Bulgaristan’dan kaçmaya çalışırken bindiği gemi Türk karasularında yakalanıyor ve yönetmen Bulgar casusu suçlamasıyla İstanbul’da bir süre hapis yatıyor. Robert Lee adıyla da bilinen yönetmen özellikle düşük bütçeli istismar ve erotik filmleriyle biliniyor. Aynı zamanda yönetmen Ed Wood ile çalışmış az sayıdaki isimden biri. Ed Wood ile beraber yaklaşık 15 filme imza atmışlar. Ayrıca Marsha Jordan ve Rene Bond gibi 60 ve 70’li yılların sexploitation ikonlarıyla da filmleri var. Orgy of the Dead yönetmen Apostolof ve Ed Wood arasındaki başarılı işbirliğinin başladığı film, bu birliktelik ise Ed Wood’un 1978 yılındaki ölümüne dek devam ediyor. (daha&helliip;)


9
Şub
2012

Deep Throat (1972)

XXX kategorilerinde yayınlandı.

Deep Throat (1972), Amerikalı yönetmen Gerard Damiano’nun yönettiği kült bir porno filmi. Deep Throat’u aslında sadece bir porno filmi olarak etiketlemek yanlış olur. Vizyona girdiğinde yarattığı sansasyonlarla ve porno endüstrisine verdiği yönle porno film tarihinin mihenk taşı unvanını hak eden bir film.

Deep Throat, olay örgüsüyle, karakterleriyle bir porno film için yüksek sayılabilecek üretim standartlarına sahip olan ilk porno filmlerden biri. Ayrıca sinema tarihinin en çok kazandıran filmi unvanını hala elinde tutuyor. Yukarıda belirttiğim yüksek üretim standardının bir porno film için olduğunu yinelemek gerek. Çünkü dağıtımcılar ve yapımcılar filmden çok umutlu olmadıkları için hiçbir afiş ve tanıtım filmi hazırlanmamıştı.

Filmin konusu ise oldukça ilginç; cinsellikten zevk alamayan bir kadının klitorisinin gırtlağında olduğunu keşfetmesi üzerine kurgulanan filmde Lovelace’ın oral performansı çarpıcı.

Filmin yayınlandığı dönemde filmle ilgili birçok efsanenin ortalarda dolaşması da filmin bu kadar iyi bir gişe yapmasındaki en büyük etkenlerden biri. Filmin bir porno parodisi olduğu, daha önce hiçbir porno yıldızının rolünü bu kadar gerçekçi yapmadığıyla ilgili söylentilerin kulaktan kulağa yayılması da filmin ilgi görmesinde etkili oldu. (daha&helliip;)


8
Şub
2012

Don’t Torture a Duckling (1972)

Giallo kategorilerinde yayınlandı.

Don’t Torture a Duckling, gore’un usta ismi Lucio Fulci’nin yönetmenliğini yaptığı, başrollerinde Florinda Bolkan, Barbara Bouchet, Tomas Milian gibi karakteristik yüzlerin yer aldığı 1972 yapımı bir film. Film aslında yönetmen açısından bir önem taşıyor, çünkü Fulci’nin ilk şiddet efekti içeren sahneleri bu filmle başlıyor ve devamı diğer filmleriyle geliyor.

Hikaye İtalya’nın güneyinde, insanların ritüelleriyle yaşadığı küçük bir kasabada geçiyor. Fakat kasaba çocuklarının başı derttedir. En tanınanlarından üçü seri şekilde öldürülür. Birçok şüpheli vardır; çocukların ‘Big Baby’ diye alay ettikleri röntgenci Giuseppe veya voodoo büyüsü ile haşır neşir Francesco, bir de ilk sahnede kanlı ellerle gördüğümüz kadın Maciara var. Maciara, ölü çocuk doğurmuş ve akli dengesini bu nedenle kaybetmiştir. Maciara ölen üç çocuğun kilden vodoo bebeklerini yapmıştır ve en fazla şüpheyi o çekmiştir. Aslında bir de arsız, kendini reşit olmayan bir çocuğa izleten, şehir kızı Patriza var işin içinde. Acaba hangisi katil? Hepsi sorgulanır fakat sanılanın aksine hiç biri suçlu değildir. Bu trajik ve şiddet dolu hikayenin asıl suçlusu en güvenilen adam mıdır yoksa? Bu sorunun cevabını Fulci sağ gösterip sol vurarak veriyor. Herkes aklı başı yerinde olmayan sosyal anlamda dışlanmış karakterlerden şüphelenir. Bu durum her daim güncel olan bir sorundur. Yönetmen bu durumu vurgulayarak aslında toplumsal bir mesaj da gönderiyor.

Don’t Torture a Duckling seri katil cinayetlerini barındıran bir film; fakat öldürülenler ne seksi kadınlar ne de katilin işine burnunu sokan adamlar. Bu kez çocuklar öldürülüyor ve başladığı andan itibaren bizi suçlu arama cümbüşüne ortak ediyor. Film boyunca, şüpheli birçok çılgın insan karşımıza çıkıyor. (daha&helliip;)


1
Şub
2012

Opera (1987)

Giallo kategorilerinde yayınlandı.

Amerika’da “Terror at the Opera” ismiyle vizyona giren film, 1987 yılında Dario Argento tarafından yazılıp, yönetilmiş bir İtalyan giallo filmi. Başrolleri Cristina Marsillach, Urbano Barberini ve Ian Charleson paylaşıyor.

Film Argento’ya ticari anlamda oldukça getiri sağlamıştır. Zaten filmi de izlediğimiz zaman sinemasal değerini bir kenara bırakıp, “sex-murder” açısından bakılacak olunursa, ticari bir kaygısının olduğunu fark etmememiz mümkün değil. Filmdeki cinayet sahneleri yine filmin genelinde olduğu gibi oldukça başarılı. Filmin türüne yakışır abartılı kamera açıları ve yine abartılı dekorlardan kaçınmamıştır. Şiddet ve müziğin mükemmel uyumu da gözden kaçmıyor ve film boyunca İtalya’nın Rönesans ruhuna yakışır, bir birinden güzel klasik eserleri dinlerken, araya katilin ruhunu yansıtan ve bizi daha da bir telaşa sokan rock soundları girdiğinde tadından yenilmez bir hal alıyor. Opera salonundaki kuşların gözünden çekilmiş sahneler kamera hareketlerinin bir kuş gibi oradan oraya yalpalanması oldukça baş döndürücü, “bu gerilim bitsin de haydi artık odaklansın” diye umutla beklenilebilir. Ayrıca Argento, ilham kaynağı Hitchcock’un röntgenci sinema ruhuna saygı duruşunda bulunmaktan geri kalmamış.

Bir parça da filmin konusuna değinelim. 17 yaşındaki Betty, Verdi’nin Macbeth’indeki (İtalyan besteci Verdi’nin, Shakspeare’in Macbeth’ini temel alarak bestelediği 4 perdelik opera eseri) başrol oyuncusunun ayağını sakatlaması ile bu rolü alma şansı yakalar. (daha&helliip;)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

İyiKötüFilm Hakkında
İyiKötüFilm Röportajlar
İyiKötüFilm Bağlantılar
Extreme Haribo Giallo For Dummies Immoral Tales Kahramanlar Sinemada Korkucu Once upon in a time in Western Öteki Sinema Sinematik Ters Ninja

İyiKötüFilm Feeds


İyiKötüFilm
yeni