iyiköfüfilm

Yeni Eşcinsel Sineması terimi ilk defa akademik B.Ruby Rich tarafından 1992’de Sight and Sound dergisinde 1990ların başlarında eşcinsel temalı bağımsız film akımını tanımlamak için kullanıldı. Yeni Eşcinsel Sinema kavramı queer kelimesinden türeyip 1980 ve 1990larda akademik yazılarda gay, lezbiyen, biseksüel ve travesti kimliğini ve deneyimlerini tanımlamak ayrıca cinselliğin geleneksel tanımları dışındaki diğer değişken özelliklerini açıklamak için kullanılmaya başlandı. 1992 itibariyle bu terim 1990lardan bu yana çekilen bazı filmler için de kullanılmaya başlandı. Yeni Eşcinsel Sineması hareketi heteronormalliğin reddi ve toplumun uç noktalarında yaşayan LGBTler gibi bazı konular edindi.

1992 tarihli makalesinde, Rich 1991 yılındaki film festivalinde gay ve lezbiyenlerin varlığına dikkat çekerek “Yeni Eşcinsel Sinema” kavramını gay ve lezbiyen bağımsız film yapımcıları tarafından özellikle Kuzey Amerika ve İngiltere’de yapılmış benzer temalı filmler hareketi olarak adlandırdı. Rich teorisini Village Voice gazetesindeki yazısında form olarak radikal, heteroseksüellik tanımını ve 70ler ve 80lerde gay hakları savunucuları tarafından oluşturulmaya çalışılan pozitif gay ve lezbiyen imgelerini zora sokan bir şekilde cinsel kimliklerin agresif bir dışavurumu olarak Yeni Eşcinsel Sineması kavramını genişletti. Yeni Eşcinsel Sineması filmlerinde başrol oyuncuları ve anlatımlar baskın şekilde LGBTlere aitti ancak bu kişiler toplumdan dışlanmış ve dejenere olarak yansıtıldı ve bu kişiler de kendilerini suçlu ya da kanun kaçağı gibi göstererek kendilerine radikal ve geleneksel olmayan hayat biçimleri ve cinsiyet rolleri benimsediler. (daha&helliip;)


14
May
2010

İstismar Filmleri

İstismar Filmleri Kavram-Kuram-Fenomen kategorilerinde yayınlandı.

Exploitation film genellikle dehşet verici konular ‘istismar edilerek’ geliştirilen bir film türüdür. “Exploitation” terimi film piyasasında oldukça yaygındır; promosyon ve reklam anlamında her türden film için kullanılır. Bu filmler büyük bir star, özel efektler, seks, şiddet, romantizm gibi bir anlamda sömürecek konulara ihtiyaç duyarlar.  Buna rağmen bir exploitation filmi ağırlıklı olarak sansasyonel reklamcılığa ve filmin gerçek kalitesinden ziyade tasvir edilen konunun geniş ve dehşet verici bir şekilde abartılı aktarımına dayanır. Exploitation filmleri genellikle her bakımdan düşük kalitede filmlerdir. Ancak durum her zaman böyle değildir. Exploitation filmleri bazen ciddi anlamda ilgi toplar ve popüler olurlar.

Tarihçe

Exploitation filmlerde, müstehcen ya da açık seçik seks sahneleri, sansasyonel şiddet, hap kullanımı, çıplaklık, tuhaf ve korkutucu şeyler, kan, gariplik, yıkım, isyan ve kargaşa en önemli özelliklerdendir. Bu tür filmler sinemacılığın ilk günlerinden beri çekilse de ABD ve Avrupa’da genel anlamdan sansürün ve sinema kurallarının yumuşaması ile birlikte, 1960 ve 70’lerde popülerleşmişlerdir. Ayrıca yapımcılar televizyon nedeniyle kaybettikleri izleyicinin ilgisini çekmek için sansasyonel öğeler kullanmıştır. Çoğu tiyatrolarda oynanamayacak ve ABD’de NC-17 derecesi alamayacak denli düşük bütçeli filmlerdir. 1990’lardan beri exploitation filmler, türü para-sinema olarak adlandıran akademik çevrelerin de dikkatini çekmektedir.

Exploitation” sözcüğü çok geniş anlamda tanımlanır ve filmin asıl içeriğinden ziyade seyircinin filmi algılaması ile ilgilenir. Hays Code’u geçemeyen sanat filmleri ve exploitation filmler genelde aynı salonlarda gösterildiği için ilgi çekici malzeme ve sanatsal içerik genelde bir aradadır. Explioitation filmler, filmlerinde saldırganlık öğesi baskın olan ve “saygın olmayan” malzemeyi cesurca işleyen ünlü Avrupalı yönetmenler Derek Jarman, Luis Buñuel, ve  Jean-Luc Godard sayesinde gelişmiştir. Stanley Kubrick‘in A Clockwork Orange, Tod Browning‘in Freaks ve Roman Polanski‘nin Repulsion filmi dâhil olmak üzere klasik olarak adlandırılan pek çok filmde seks, şiddet ve exploitation filmleri ile bağdaştırılan şok vardır. Buñuel’in Un chien andalou filmi modern splatter filmine özgü öğeler içermektedir.  Eğer Carnival of Souls Avrupa’da çekilmiş olsaydı sanat filmi olarak, öte yandan Eyes Without a Face Amerika’da çekilseydi düşük bütçeli bir korku filmi diye sınıflandırılacağı iddia edilmektedir. Sanat filmlerinin ve exploitation filmlerinin seyircisi Hollywood’un sunduklarını genelde reddeder. (daha&helliip;)


İyiKötüFilm Hakkında
İyiKötüFilm Röportajlar
İyiKötüFilm Bağlantılar
Extreme Haribo Giallo For Dummies Immoral Tales Kahramanlar Sinemada Korkucu Once upon in a time in Western Öteki Sinema Sinematik Ters Ninja

İyiKötüFilm Feeds


İyiKötüFilm
yeni