iyiköfüfilm

Geçmişten günümüze korku sineması, kendisinden önce gelen gotik edebiyat gibi, karanlık ve bilinmeyen sularda yeni yerler keşfetmeye çalışarak izleyicisine estetik bir doyum yaşatmaya uğraştı. Yolculuk süresince uğranan duraklarda konaklama süresi, popüler sinemadaki üretimi temel alırsak, seyircinin ilgisiyle doğru orantılıydı. Örneğin gotik edebiyatın ilk eserlerinden uyarlamalar, çeşit çeşit canavarlar, zombiler, seri katiller vs. Nihai amaç korku, terör ve ürperme yaratmak olunca, sonsuzluk ve güç gibi kavramları da devreye sokmak gerekiyordu ki aranılan kan, nicedir korku sinemasının anlattığı hikayelerde gizliden gizliye işleniyordu. Spesifik bir inanç sistemi üzerinden dinin, dogmatik düşüncenin, ya da daha cesur bir ifadeyle izleyicinin bilincinde ulvi olanın masaya yatırıldığı korku filmlerinin zamanı gelmişti. Bu yazıyı başlangıç alarak, önümüzdeki haftalarda da film örnekleri ekseninde devam edeceğimiz yazı dizimizde, sözünü ettiğim amaca yönelik kısa ömürlü bir alt türü inceleyeceğiz: Folk horror.

Pagan kavramı bugün genel anlamda semavî dinlerin dışında kalan çok tanrılı dinsel inanışlara sahip birey ve toplumları tanımlamak için kullanılsa da, kavramın arkasında yatan daha az uygarlaşmış olma vurgusunu yok sayamayız. Bununla beraber, uygarlaşmış toplumların irili ufaklı bazı kültürel gruplarının hala geçmişteki pagan inanışlarından kalan birtakım izlerin peşinden yürüdüğünü yadsımak mümkün değil. (daha&helliip;)


Ben yazıya Dolph Lundgren’i tanıtarak yada işte şurda doğdu, şöyle okullara gitti falan diye değilde, 80’li yılların başından 2011 e kadar en sevdiğim 3-4 oyuncudan biri olan Dolph abimi kendi gözümden anlatacağım.Nasıl tanıştık ,nasıl en sevdiğim aktör oldu,Sly ve Van Damme ‘a neden senelerce düşman oldum gibi sorulara bu yazımda yanıt bulabilirsiniz.

Öncelikle hatırladığım ya 7 yada 8 yaşlarındayken videocuda He-man filminin afişini görmemle tanıştık Dolph abimle.Malum 80’li yıllar ve He-man en popüler çizgi film. Eve babama posteride satın aldırarak gelip o filmi en 5-6 kere izlediğim günden sonra Dolph abimle ”abi-kardeş”liğimiz başlamış oldu.Ayrıca o yaşlardaki bir çocuk için iyide bir rol modeldi.  Ben çocukken herkes Van Damme, Bruce Lee, Slyvester Stallone hastasıyken ben Dolph Abimi hep tek geçerdim.Fakat ”B”sınıfı aktör olduğu için posterlerini bulmak, kartpostal yada resimlerini edinmek çok güçtü.O yüzden gazete ve dergilerden kestiğim resimleri defterime yapıştırarak idare ediyordum.

90’lı yıllara gelmemizle beraber Dolph abimin önce Rocky 4 sonra da Van Damme’den feci halde dayak yemesi bendeki ilk hayal kırıklıklarıydı. Fakat 90’lı yıllar boyunca artık sinemaya hiç filmi gelmiyordu. (daha&helliip;)


İyiKötüFilm Hakkında
İyiKötüFilm Röportajlar
İyiKötüFilm Bağlantılar
Extreme Haribo Giallo For Dummies Immoral Tales Kahramanlar Sinemada Korkucu Once upon in a time in Western Öteki Sinema Sinematik Ters Ninja

İyiKötüFilm Feeds


İyiKötüFilm
yeni