Film efsanevi yönetmen Joe D’amato’nun 1978-1981 yılları arasında Dominik Cumhuriyeti’nde yaşadığı sırada çektiği filmlerden birisi. Erotic Nights of the Living Dead’de porno ve fantezi-korkuyu, Orgasmo Nero’da porno ve yamyam temasını harmanlayan D’Amato, bu filminde ise porno ve rehine-tecavüz-intikam temalarını işliyor.

Film tipik bir B filmi senaryosuna sahip. Okulların sömestre tatiline girmesiyle üç genç kız (Annj Goren, Dirce Funari ve ismini hatırlamadığım bir oyuncu tarafından canlandırılıyor) on beş günlüğüne bir adaya giderler. Eğlenceli ve seksi günler geçirecekleri düşüncesi içerisindedirler. Fakat öğretmenlerinin (Lucia Ramirez canlandırıyor) ve iki denizcinin varlığı onları biraz kısıtlar.

Adada botları karaya oturan ve polisten saklanan üç mahkûm da bulunmaktadır. Mahkûmlardan birisi (George Eastman-D’Amato’nun bir çok filminde bu isimle oyuncu ya da senaryo yazarı olarak karşılaşıyoruz.-) daha çok polisten kaçmanın peşindeyken, diğer ikisi (Mark Shannon, fakat diğerini bilmiyorum) kızlarla ve denizcilerle eğlence peşindedir. Daha sonra tahmin edebileceğiniz gibi tecavüzler başlar. (daha fazla…)

B filmleri genellikle popüler sinemanın türlerine dayalı filmler olarak karşımıza çıkmaktadır. Kaynakları yine popüler kültürün türlerinden, örneğin polisiye, bilim-kurgu, korku, gerilim türlerinden alınmıştır. Anlatım olarak her tür seyircinin rahatlıkla anlayabileceği bir biçime sahiptir. Öyküler belirlidir ve daha önce birçok kez denenmiş kalıplara dayanmaktadır. B filmi, bütçeyi aşmadığı sürece dilediğinde öncü olabildiği gibi gerçeküstücü de olabilmektedir. Örneğin; Alman sinemasının sessiz döneminde bir çığır açan Robert Wiene’in “Dr. Caligari’nin Muayenehanesi” dışavurumcu ve öncü bir nitelik taşımaktadır ve bu filmin B kategorisinde yer aldığı öne sürülmektedir. Dışavurumcu sinemanın klasik başyapıtı olan bu film aslında, 1919’da yönetmenin Decla şirketine sunduğu 36 prestij filminin yanında çektiği dar bütçeli bir filmdir.

Bir B filmi başarılı olduğunda devamları da çekilmiştir. Sinema tarihinde pek çok ünlü B tipi seri filmler bulunmaktadır. B filmlerin en önemli özelliklerinden biri de aynı dekorda birkaç film çekilebilmesidir. Bir film seti, oyuncu grubu oluşturulduktan sonra aynı alt yapıya benzer ya da farklı filmler bir çırpıda ortaya çıkarılabilmektedir. Bu uygulama yöntemine B filmlerinde her zaman başvurulmuştur. (daha fazla…)

Ninja filmlerinin en ünlü yönetmenlerinden birisi de (hatta en ünlüsü) Godfrey Ho’dur. 80’lerde yapmış olduğu dövüş sporuyla ilgili kendine özgü kes-yapıştır tekniğini kullandığı filmleri oldukça popülerdir. Ho kullandığı bu teknikle bir filmin maliyetine dört beş film yapmıştır. Yönettiği doksanı aşkın filmlerden yaklaşık kırk tanesinin adı “Ninja” kelimesini içerir. Ninja Terminator, Ninja The Protector, Ninja Squad, Ninja: American Warrior gibi. Ayrıca Godfrey Ho’nun belli başlı özelliklerinden birisi de filmlerinin çoğunda B-aktör Richard Harrison’a yer vermesidir. Richard Harrison 60’lı ve 70’li yılların popüler Amerikan B-filmi aktörlerinden birisidir. 80’lerin başında Ho’nun filmlerinde rol almaya başlayan Harrison, kendi bilgisi dışında da birçok kez Ho’nun filmlerinde görünmüştür. Bunun sebebi de Ho’nun eski filmlerinden kullandığı kes- yapıştır tekniğidir.

Filme gelecek olursak bütün Ninja klişelerini barındırıyor.  Konusu ise kısaca genç bir kadın üç kişi tarafından tecavüze uğrar. Tecavüzcülerinden intikam almaya karar verir. Bu konuda Interpol ajanı olan eski kocası ona yardımcı olur. Tecavüz eden kişiler aynı zamanda elmas kaçakçısıdır ve içlerinden birisi de Asya karate şampiyonudur. Filmdeki iyi Ninjalar beyaz renk giyerken, kötü Ninjalar da kırmızı giyerek ayrılmalarını sağlamış.

(daha fazla…)