iyiköfüfilm

29
Ağu
2014

Dark Passage (1947)

Kavram-Kuram-Fenomen kategorilerinde yayınlandı. Yorum Yok

dark_passage_1947Delmer Daves‘in yönetmenliğini yaptığı David Goodis‘in aynı adlı romanından uyarlanan Dark Passage (1947) adlı kara filmin oyuncu kadrosunda Humphrey Bogart (Vincent Parry), Lauren Bacall (Irene Jansen), Agnes Moorehead (Madge Rapf), Clifton Young (Baker) gibi isimler yer alıyor.

Vincent Parry, karısını öldürmediği halde hapse mahkum edilmiş bir adamdır. Suçsuz olduğunu kanıtlamak için hapisten kaçar. Herkes onu aramaktadır. Tanımadığı genç bir kadın ona yardım eder. Ama bütün gazeteler, onun boy boy resimlerini bastıklarından işi hiç kolay değildir. Onun için yüzüne estetik operasyon yaptırır ama üçkağıtçı bir adam, onun peşini bırakmayacaktır. Gerçeği kanıtlayabilmesi için önünde aşması gereken birçok engel vardır.

Kara filmlerin efsane oyuncusu Humphrey Bogart’ın başrolde olduğu Dark Passage’da aktörün yüzünü ilk bir saat göremeyiz. Filmin başlarını çoğunlukla Parry’nin öznel bakış açısıyla görürüz. Lady in the Lake (1947) filminde de bu denenmiştir. Hatta bütün film öznel bakış açısıyla izleyiciye sunulmasına rağmen Dark Passage’da bu açı daha tadında ve merak unsuru ön planda tutularak kullanıldığı için daha yerinde olmuştur. Parry’nin estetik operasyondan önceki halini sadece bir gazete sayfasındaki bir resimde görürüz. Bu resmin de aktör Frank Wilcox‘a ait olduğunu dipnot düşelim.

Dark Passage’ın diğer bir oyuncusu da yakın zamanda kaybettiğimiz Lauren Bacall… Adı anıldığında hemen Bogart’ın eşi olduğu akla gelse de Bacall’da kara filmlerin unutulmaz oyuncuları arasındadır. Buğulu sesi, sert ve güçlü imajıyla ölümcül kadınlar (femme fatale) arasında adı hep anılır. Bu filmde, onun buğulu sesinden bir şarkı duyamasak da Parry’i, kendini temize çıkarmak için çabaladığı zorlu yolculuğunda ona yardım etmesini izleriz.

Dark Passage, iyi başlayıp sonrasında biraz kısır bir döngüye dönmüş bir kara film. Özellikle Parry hapisten kaçtıktan sonra Irene’in onu bulmasına kadar ki öznel bakış açısı çok iyi. Bogart ve Bacall’ın sahip oldukları kara film karizmalarına zaten diyecek bir laf yok ama film, sonlara doğru senaryo olarak zayıflıyor. Parry’nin yüzünü görene kadar filmde var olan bu gizem bir anda çözülüyor, sonrasında Parry’nin bu durumun altından nasıl kalkacağını izliyoruz ve film romantik bir biçimde sonlanıyor. Filmin ilk saati kara filmin ruhunu yansıtırken, sonrasında heyecanını kaybediyor.

Müge İbrikçi

Dark Passage (1947)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...


  1. Henüz yorum yapılmamış.

Yorumunuz:


Attack From Planet B Extreme Haribo Giallo For Dummies Immoral Tales Kahramanlar Sinemada Korku Sitesi Once upon in a time in Western Öteki Sinema SİBB Sinematik Ters Ninja B-Film Blog


yeni